28. december 2013 · 2 comments · Categories: Reviews · Tags: ,

Same difference NDT groepIn de meeste (grotere) gezinnen wordt er aan haren getrokken, elkaars dagboeken stiekem gelezen en gekke verkleedpartijtjes georganiseerd. Bij de Van Opstal familie zal het er echter heel anders aan toe zijn gegaan. “Mama, Xanthe heeft mijn balletpakje weer aan!!” of “Kijk mijn been kan véél hoger! Nietes! Welles!” en daarna waarschijnlijk al krijsend pirouettes oefenen. Ofzo. In deze Must See een review over de in oktober uitgebrachte documentaire Same Difference, over drie dansende zussen en een broer die allen een contract bij het meest prestigieuze moderne dansgezelschap van Nederland kregen; het Nederlands Dans Theater.

Sommige levens hadden zo het script van een film kunnen vormen. Myrthe (26), Imre (24), Marne (23) en Xanthe (21). Vier compleet verschillende types, maar allen verbonden met en door dans en niet geheel onbelangrijk, door dezelfde ouders. In het Nederlandse dansklimaat is het niet alleen bijzonder dat Nederlandse dansers überhaupt een contract hebben bij een Nederlands dansgezelschap, maar ook nog dat ze allemaal bij hetzelfde gezelschap zitten. Filmmakers Manon Lichtveld en Bas Westerhof grepen deze unieke situatie aan om de dansers een jaar lang te volgen en te laten zien hoe de relatie is tussen familie, hun overeenkomsten en verschillen, maar vooral hun passie voor dans de tonen (daar is het eerste aahhh momentje).

Home video meets benen in je nek
Myrthe, Marne en Imre waren al langere tijd onderwerp van gesprek in de danswereld en in de media, maar het hek was echter compleet van de dam toen Xanthe ook bij het NDT kwam dansen, als stagiaire. In Same Difference bouwt het verhaal zich langzaam op. We zien videomateriaal van toen de dansers hun carrière begonnen, je hoort een dans docent praten over haar herinneringen en de ontwikkeling van de kinderen, afgewisseld met beelden van werkdagen bij het NDT. Hoe interessant het ook is om de eerste danspassen van de Van Opstalletjes te zien, met bijpassende oldschool beeldkwaliteit, gaat mijn danshartje pas echt sneller kloppen als de beelden van repetities en lessen bij het NDT voorbij komen. Normaliter zijn dit soort beelden niet voor de buitenwereld bedoeld, tenzij je natuurlijk ‘Vriend’ van het gezelschap bent. Maar goed, de gemiddelde sterveling staat tegenwoordig eerder nog in de supermarkt te rellen over een prijsverhoging van 5 cent op wc-papier, dan dat je ‘Vriend’ bent van een dansgezelschap. Anyway. Alleen al de beelden van repetities met de geweldige choreograaf Sharon Eyal en Paul Lightfoot, artistiek leider van het NDT en choreograaf, zijn de moeite waard om te bekijken. De verpletterende techniek van de dansers, de expressie in de lijven en gezichten en vergeet niet de prachtige manier van bewegen. Kijk, daar houd ik wel van.

Xanthe NDTXanthe van Opstal

Portret
Elke Van Opstal krijgt in Same Difference aandacht, met beeldmateriaal van toen en nu, afgewisseld met hun gedachten en gevoelens over hun carrières so far. Als de familie bij het NDT samen zit te kijken naar beeldmateriaal van een choreografie voelt het wel erg geforceerd, maar dit soort momenten zijn gelukkig schaars. Wat je vooral te zien krijgt is een persoonlijk inkijkje in het leven van elke danser dat vooral bestaat uit keihard werken. Het toont een eerlijk beeld van de tegenslagen en de overwinningen die ze hebben behaald om op het punt te komen waar ze nu zijn, en bovenal dat ze ‘gewoon’ familie zijn. Daar kan So You Think You Can Dance nog wel een puntje aan zuigen. Of twee. Heel gewoon gebleven, a la Frans Bauer, maar dan met spitzen aan.

Tot slot
Ik ben blij dat je ook te zien krijgt dat niet alles van een leien dakje is gegaan, wat elke gefrustreerde, thuis zittende dansers, knagend aan crackers en een oude banaan, nogal kan waarderen. Afgezien van de wat geforceerde momenten is het voor elke danser, wannabe-danser en leek interessant genoeg om een uurtje vrij te maken voor deze film. Familieliefde in de hectische danswereld, dat is de clue van het verhaal. De filmmakers tonen een intiem beeld, dat je niet zo snel loslaat ook al heb je niets met dans. Al vanaf jongs af aan waren ze gefascineerd en fan van het NDT, dus deze documentaire heeft stiekem ook een feel good factor.

Vooral Xanthe trekt in deze docu mijn aandacht, dat is ook niet gek want ik heb net als Xanthe op de dansacademie van Codarts Rotterdam gezeten en ken haar als een hele vriendelijke, down to earth jonge vrouw. Zij voelt gek genoeg in deze docu als het onterechte buitenbeentje, maar ik heb het idee dat we in de toekomst nog veel van haar kunnen verwachten. Ik blijf haar, met haar killer danstalent én een zachte G, in ieder geval zeker volgen.

De volledige documentaire is te zien op uitzendinggemist.nl.

Heb jij Same Difference gezien? Wat vond je ervan?

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

2 reacties

  1. Helemaal eens, was een prachtige docu om eens mee te kijken in hun bestaan!

    • Thanks voor je reactie en leuk dat je er ook zo van genoten hebt! Binnenkort review ik weer een dansdocumentaire.

  2. Pingback: Focus op: NDT Summer Intensive 2014 | Dance Talk

Laat een reactie achter