Groepsfoto Alleen op de wereld Maas theater en dans ®Phile DeprezMaas Theater en Dans toert momenteel met hun 8+ voorstelling Alleen op de Wereld door theaters in Nederland. Een voorstelling alleen voor kids? Dacht het niet. Ik kon gelukkig de verleiding niet weerstaan om te gaan kijken naar deze bejubelde vertolking van het beroemde boek. In mijn Remi ging ik op weg naar het theater..

Maas Theater en Dans bestaat sinds vorig jaar en is ontstaan uit het samengaan van theatergroepen Max. en Siberia, en (jeugd)dansgezelschap Meekers. De voorstelling Alleen op de Wereld is gebaseerd op het gelijknamige boek van Hector Malot over de vondeling Remi die, op achtjarige leeftijd, (grotendeels) alleen op zoek gaat naar zijn ouders. Ik ging nieuwsgierig in de theaterzaal van Stadschouwburg Haarlem zitten, tot de nok gevuld met (groot)ouders en kinderen, en werd ineens op mijn schouder getikt door niemand minder dan Moniek Merkx, de regisseuse van het stuk. Ze vertelde me onder andere dat het een streven was van haar om in de voorstelling, theater en dans een gelijkwaardige rol te laten spelen en zo een veelzijdig, dynamisch theaterstuk neer te zetten. Is dat haar gelukt?

Alleen-op-de-wereld-Maas-theater-en-dans-foto-Phile-DeprezWie is Remi
Het publiek is in één klap stil zodra Djurre de Haan komt oplopen met een gitaar en ons loepzuiver toezingt. Druppelsgewijs komt de volledige cast oplopen en naast hem staan. Wat me als eerste opvalt zijn de verschillende kostuums, elke speler ziet er anders uit maar toch passen ze goed bij elkaar. Een hippe folklore stijl met bruin en grijstinten, nepbont en leer, zonder dat het meteen ‘sm-kelder’ schreeuwt, maar ook niet perse  toegespitst lijkt te zijn op de 8 jarige toeschouwer. I like.
Alle spelers betrekken zich fysiek of verbaal bij de uitleg van het verhaal en zo worden we geïntroduceerd aan Remi. Al snel wordt duidelijk dat Merkx in het midden laat wie Remi is, bijna de volledige cast speelt afwisselend de rol van Remi. Erg verfrissend en zo blijft de aandacht op de gehele cast in plaats van op een aantal spelers.

MID05 Alleen op de wereld Maas theater en dans ®Phile DeprezDans
Terwijl het verhaal over Remi, die opgroeit bij zijn pleegouders en op zoek gaat naar zijn echte ouders, zich ontwikkelt komt vooral het sterke acteerwerk naar voren en is er vooral in het begin nog relatief weinig dans te zien. Voor mijn gevoel mist dat ook niet, met (prachtige) zang, tekst en vooral dynamische decor-, licht-, kostuum-en personagewisselingen verloopt het stuk heel organisch. Een beetje hetzelfde gevoel dat als je een boek leest waar je ingezogen wordt en zonder dat je het nog doorhebt alle scenes tot leven komen in je hoofd. Dans komt later in het stuk gelukkig meer aan bod sluit en sterk aan bij het verhaal. De bewegingen zijn erg beeldend en minimalistisch, met als uitspatting het moment dat Remi in Toulouse aankomt (zie foto hieronder) en de dansers even laten zien wat ze in huis hebben. Daar was ik wel aan toe, vooral omdat ik een aantal dansers ken en weet wat ze kunnen. Gedurende het stuk wordt er geen specifieke danstechniek vertoond, toch moet het stuk fysiek pittig zijn voor de spelers, omdat ze allemaal bijna continu op het podium zijn, veel fysiek acteren en partnering werk doen.

Toulouse Alleen op de wereld Maas theater en dans ®Phile DeprezSpannend met een brok aan het einde
Er is absoluut ook gedacht aan ouder publiek, ik heb meerdere keren hardop zitten lachen door de scherpe humor, sarcastische opmerkingen en hilarische bewegingen in het stuk. Sterk moment was toch wel de nep-vechtscène mét cartooneske geluidseffecten. Er is gedurende het stuk slechts één dip geweest in de concentratie van het publiek, toen werden de jonge kijkers een beetje rumoerig, maar over het algemeen heeft het publiek (inclusief ikzelf) anderhalf uur gefascineerd zitten kijken. Sommige kinderen in de zaal zag ik tijdens spannende momenten op het puntje van hun stoel zitten terwijl anderen soms zelfs besloten te gaan staan.

MID11 Alleen op de wereld Maas theater en dans ®Phile DeprezIn een vorige leven een dier?
De dierenpersonages verdienen het tot slot nog om apart benoemd te worden. Een aantal spelers namen gedurende het stuk de rollen van drie honden en een aap op zich en ik ben echt onder de indruk van hoe goed en vermakelijk dat was. Met realistisch dierengeluiden en dierlijke bewegingen kwamen deze personages tot leven. Ondanks het feit dat dit ongetwijfeld vooral voor de jonge kijker bedoeld was, zat ik ook constant te (glim)lachen tijdens de deze scènes. Ik heb na de voorstelling een van de dansers, Art, dan ook gevraagd of hij niet toevallig in zijn vorige leven hond was geweest. Onweerstaanbaar, maar dat was het stuk in zijn geheel ook eigenlijk.

Conclusie
+ Boeiend van begin tot het einde, de anderhalf uur vloog voorbij
+ Doelgroep is niet alleen kinderen rond 8+, de voorstelling is interessant voor iedereen
+ Erg sterke cast die verschillende theaterdisciplines op hoog niveau samenbrengen

– Als dansliefhebber vond ik dat de dans toch een meer prominente rol had mogen krijgen
– Er werd regelmatig gezongen in het Engels, voor mij geen probleem, maar voor jonge kijkers (denk ik) wel

Sterke momenten in de voorstellingen zijn, behalve door de spelers en de muziek, te danken aan het moment dat het decor, lichtontwerp en het verhaal perfect op elkaar aansluiten. Vooral het moment dat het gaat sneeuwen op het podium, dit veroorzaakte veel ooohhs en aaaahhs vanuit het publiek. Ik heb ontzettend genoten van deze voorstelling en ja natuurlijk had ik een brok in mijn keel aan het einde. Een ontwapenende totaalbeleving van dans en theater. Ga dat zien, desnoods neem je een kind mee als excuus.

Voor meer informatie, ga hier naar de website van Maas Theater en Dans.

Zou jij Alleen op de Wereld willen zien?

facebooktwittergoogle_pluspinterest

Laat een reactie achter