Solaris Review Joeri voorkantJoeri Dubbe, succesvol danser en choreograaf extraordinaire toert momenteel door Nederland met zijn nieuwe stuk Solaris. Ik kan je nu al verklappen dat er niet wordt gedanst met zonnebanken of dat de dansers bewegen op zonne-energie. Als fan (of zeg maar gerust aanbidster) van het eerst uur ging ik deze voorstelling uiteraard bekijken. Mag hij door dit nieuwe werk wederom een paar kilo dansprijzen naar zijn huis slepen? Zie hier wat ik ervan vond..

Joeri-Dubbe-foto-Brecht-Hoffmann-475x318Introductie
Joeri Dubbe en ik gaan way back en hier las je al hoe geweldig ik hem vind.  Een aantal jaren geleden zag ik zijn eerste choreografie Prospect Future en ik heb daarna als een klein kind, loeihard zitten huilen in de foyer van het theater. Ik was helemaal weggeblazen door dat stuk, de term ijzersterk dekt niet eens de lading. Ik dacht alleen maar “ik wil ook zulke geweldige choreografieën maken!”. Sindsdien zijn meneer Dubbe en ik een duo, maar daar is hij zich natuurlijk niet van bewust. Ik ga naar al zijn voorstellingen, probeer mensen ook te bekeren tot het Dubbisme en heb hem een tijd geleden zelfs mogen interviewen voor Dans Magazine. Als danser en als choreograaf heeft Joeri al vele prijzen gewonnen, waaronder de BNG prijs voor Nieuwe Theatermakers en de prijs van de Nederlandse Dansdagen. Jep, hij is het wünderkind onder de Nederlandse dansmakers.

Solaris_joeri_dubbe__korzo_producties_foto_joris-jan_bos 2Macht
Niet gek dat ik een beetje extra zat te shinen toen ik op de eerste rij ging zitten in de Toneelschuur in Haarlem. De dansers zijn inmiddels al begonnen. Gehuld in losse, donkere kleding, met accenten als leren handschoenen en lange jassen, lijken de dansers in slow motion constant te vallen en op te staan, gemanipuleerd door een onzichtbare kracht. Het contact tussen elkaar en de focus in de ruimte worden steeds duidelijker. Dat valt me als eerste op: de manier waarop de dansers naar elkaar kijken, elkaar fysiek beïnvloeden is erg sterk, vooral omdat ik er praktisch bovenop zit. Ze bevinden zich in een andere dimensie bedenk ik me, krioelen en bewegen vloeiend, terwijl de muziek een dromerige toeschouwer is. Het ontroert me. De spanning wordt opgebouwd, de bewegingen worden pittiger en het concept van “Macht en de Machthebber” wordt al snel duidelijk. Eén danser houdt zich bewust afzijdig, maar is daardoor erg autoritair. De toon is gezet voor de rest van het stuk en de rolverdelingen komen steeds duidelijker in beeld.

Solaris joeri_dubbe__korzo_producties_foto_joris-jan_bosThe Matrix?
Een machtsstrijd tussen de dansers ontvouwt zich, de onderlinge relaties variëren van gepassioneerd, volgzaam, agressief tot autoritair. Net zoals bij ander werk van Joeri zijn handgebaren, zelfs een gedeelte met gebarentaal een terugkerende ‘code’. De muziek verandert subtiel van karakter, terwijl de dansers steeds meer laten zien wat ze in huis hebben. Vooral duetten met ijzersterk partnerwerk, waanzinnige lifts naast solostukken, onderstrepen het thema van Solaris duidelijk. Misschien iets te duidelijk? Solaris ontwikkelt zich steeds meer tot een verhalende voorstelling over macht, wat mij op een gegeven moment een beetje gaat tegenstaan. Een aantal scenes in de voorstelling duren mij net iets te lang en zorgen ervoor dat ik hunker naar iets minder drama en meer abstracte spanning. Juist de momenten waarop de dansers samen dansen en er niets anders te zien is dan strakke bewegingen, begint mijn hart weer sneller te kloppen en grijpt Joeri me weer bij mijn lurven. Dat wil ik zien! Zijn bewegingsstijl wordt gekenmerkt door versnellen en vertragen, een bijna popping en locking achtige stijl en de dansers bewegen als één. Heer-lijk. Ik wil zo graag opstaan en mee dansen, maar ik hou me in want dat is een redelijk grote no-no. Naast me hoor ik mensen een paar keer scherp inademen. Ik zit met een brede grijns te kijken, want ik weet dat door de sterke ensemble stukken weer een paar mensen zich hebben bekeerd tot het Dubbisme. Yes! Door de lange jassen en de strakke bewegingen, denk ik ineens aan de film The Matrix. Als er gedanst zou zijn in die film dan had het er zo uitgezien. Wauw.

Solaris_joeri_dubbe__korzo_producties_foto_joris-jan_bosDe punt
Ik vind het oprecht jammer om te zeggen dat de meer theatrale, gebarentaal-achtige scenes, voor mij soms te lang duren en de duidelijke machtsstrijd op een gegeven moment een beetje verveelt. Ook het decor, met touwtrekken en de aanwezigheid van de rode stoel, is na een tijd voor mij too much, terwijl soms het verhalende karakter van Solaris juist wel werkt. De afwisselende muziek, blijft een constant, sterke factor door de gehele choreografie heen. De getalenteerde dansers overtuigen wel in hun rollen als slachtoffer, beschermer of overheerser, met naar de keel grijpende bewegingen en onheilspellende confrontaties tussen elkaar, waardoor de sfeer soms omslaat naar ronduit akelig en waanzinnig spannend, vooral tegen het einde. Het stuk eindigt zoals het begon, de dansers vallen, staan op, vallen en bewegen vloeiend. De machtsstrijd is gestreden. Geen open einde, maar een duidelijke, toch wel mooie punt.

Conclusie
+ Geweldige dansers en ze beheersen perfect Dubbe’s bijzondere bewegingstaal
+ Ensemblestukken zijn ijzersterk, zitten veel ontroerende en spannende momenten in Solaris
+ Prachtige muziek, lichtontwerp en kostuums
+ Concept heel duidelijk, ook voor de onervaren kijker is het stuk een must see

– Sommige scenes duren lang, verliezen hierdoor zeggingskracht
– Verhalende aspect soms too much

Misschien is dit niet het stuk waar ik helemaal van ondersteboven was zoals bij Joeri’s vorige werk, maar hij heeft me wel aan het denken gezet. Ik had vooral het idee dat Joeri teveel te zeggen had, hij wilde erg veel in dit stuk en daardoor miste ik de balans soms. Desondanks blijft Solaris sterk, veelbelovend en een absolute must om te zien. De momenten waar ik zin had om even met een afstandsbediening een beetje door te spoelen, vallen in het niet bij de stukken waar ik bijna juichend op mijn stoel wilde gaan springen, omdat er zo geweldig gedanst werd. Solaris is een stuk waar een beginnende danskijker zeker naartoe zou moeten gaan, juist omdat Joeri minder abstract te werk is gegaan dan sommige andere hardcore moderne choreografen. Om even eerlijk te zijn, kan hij eigenlijk ooit iets fout doen in mijn ogen? Nope eigenlijk niet. Joeri en ik gaan gewoon samen als limonade en water. Ik predik als overtuigd Dubbist dus gewoon door de komende tijd.

Voor meer informatie en kaarten, ga naar de website van Korzo.

Heb je al wel eens werk van Joeri Dubbe gezien?

facebooktwittergoogle_pluspinterest

Laat een reactie achter