KauwgomHubba-Bubba kauwgom in de aanslag! Normaliter ben ik helemaal voor experimentele, abstracte muziek voor mijn danswerk. Maar soms kun je als dans docent, danser of choreograaf niet de hele tijd muzikaal verantwoord bezig zijn en wil je gewoon toegankelijke muziek om los op te gaan. Muziek waar zelf een doofstomme van gaat dansen en de rest van de mensheid hysterisch op gaat doen met het onderlijf. Vandaag raad ik je daarom twee ‘poppy’ albums aan, met genoeg hitpotentie om misselijk van te worden, die geweldig zijn om dans op te maken ongeacht het doel of de doelgroep. Voetjes van de vloer gegarandeerd met AlunaGeorge en Pharrell Williams. Enjoy!

AlunaGeorge-Body-MusicBody Music – AlunaGeorge
Zoals je enige tijd geleden hier kon lezen ben ik redelijk lang geobsedeerd geweest met muziek van Disclosure. Nog steeds kan ik mezelf niet onder bedwang houden als ik ergens ben en ze draaien een nummer van het album Settle. Zo stond ik laatst onbewust een microscopische dans te doen in de Vero Moda, of all places, waar Disclosure uit de speakers knalde (vraag me af of mensen daar meer kleding van gaan kopen, maar goed dat is een ander verhaal). Ik ontdekte de lolita vocalen van Aluna Francis, die één van gast-vocalisten was. Hoog, teer stemmetje, beetje vreemd, maar super tof. Al snel kwam ik bij haar eigen album Body Music uit, waar 14 nummers lang haar nogal geplette eekhoorn-achtige geluid mij prettig om de oren slingeren. Samen met de geniale George Reid (productie en beats) is dit album poppy, ongelofelijk dansbaar, maar nog best duister tegelijk. Denk aan een lief mengsel van Disclosure en Jessie J meets een Chipmunk achtige stem. De house en new-school R&B invloeden zijn goed te horen, wat momenteel zo typerend is voor muziek uit Engeland. De teksten zijn uitdagend, ontzettend aanstekelijk en ik merk dat ik de afgelopen weken dit album elke dag wel een keer heb aangezet.

AlunaGearge via official websiteVoor wat bruikbaar
Ik heb een aantal nummers al gebruikt voor mijn danslessen en elke keer als ik ook maar denk aan het aanzetten van nummers als Best Be Believing of You Know You Like It, worden mijn leerlingen al hyper. De nummers en melodielijnen zijn zo damn catchy, ik baal er bijna van dat er geen weerstand te bieden is tegen dit album. Zelfs kinderen van 6, tieners, volwassenen en alles er tussenin heb ik met veel plezier op dit album laten dansen. Qua stijl denk dat je kunt denken aan meer commerciële dansstijlen, zoals het maken van een jazz/ streetdance choreografie, maar ook voor modern/jazz en hiphop lessen kun je met dit album goed uit te de voeten. Verschillende soorten oefeningen, veelal across the floor lopen extra lekker met muziek van AlunaGeorge. Het is vooral erg toegankelijke muziek, met medium tot extra large dikke beats waar je ondanks de lieve, Chipmunk-achtige stem van Aluna, niet snel op uitgekeken raakt. Het is een erg veelzijdig album, zonder ballads (dus langzame moderne, lyrical combinaties maken is misschien lastig) maar met fijne midden-tempo en up-tempo nummers. Ik vraag me af of een tweede album van dit duo nog zo zal aanslaan, maar goed, de komende zomer staan ze vast en zeker op alle festivals en zal de gemiddelde hipster ook demonstratief mee playbacken en wild dansen alsof er buiten de dansvloer een man met een bijl hen opwacht.

Wanneer niet luisteren
Als je liever luistert naar muziek die totaal geen hitpotentie heeft en door mensen om je heen zelfs wordt omschreven als wanstaltig en ronduit vreselijk, sla dit album over. Als je op zoek bent naar popmuziek met Casio-keyboard melodietjes, waar je peuters van in slaap wil krijgen, dan raad ik dit album af. Als je houdt van muziek waar flink op ge-Grunt wordt of waardoor je zin krijgt om te rellen met de ME, dan is Body Music ook niet voor jou.

Hoogtepunten van het album
Outlines, Attracting Flies, Lost & Found

PHARRELL-GIRLG I R L – Pharrell Williams
Laat me beginnen door te zeggen dat Pharrell en ik wayy back gaan. In de clip van Mystikal zag ik dit fijne, muzikaal gezien geniale, heerschap voor het eerst. Laat ik eerlijk zijn, mijn puberale hartje ging sneller kloppen van zijn geweldige nummers, rete-strakke producties en tja hij ziet er ook niet vervelend uit. Ik ben een zware N.E.R.D. fan en heb in de loop der jaren veel geld uitgegeven aan albums waar hij ook maar iets mee te maken heeft gehad. Al had ie maar 1x “Ooohh aaahhh” ingezongen op een album, dan was het voor mij al Grammy waardig. Wie herinnert het zich toen hij ineens kwam met het nummer Frontin’? Geniaal. In mijn ogen kan hij eigenlijk niets fout doen. Toen het album G I R L uitkwam, was ik toch wel een beetje sceptisch. Zo zoetsappig en ultra-poppy had ik hem nog nooit gehoord, vooral het nummer Happy en Marilyn Monroe zorgde eerder voor een frons op mijn voorhoofd waar zelfs een paar liters Botox geen raad mee zouden weten, dan voor een bezwete bilnaad en oksels in een dansstudio. De rest van de planeet (en vooral mijn jongere leerlingen) dachten daar echter héél anders over. Na het album een paar keer geluisterd te hebben zie ik pas wat een steengoede beslissingen hij heeft gemaakt. Van ontzettend poppy, tot funky, old school R&B en jazz elementen, dit album is ontzettend veelzijdig en vooral van begin tot eind ge-wel-dig voor dansers en dansdocenten. Elk nummer heeft zoveel hitpotentie, hij zat waarschijnlijk al niet verlegen om geld, maar na dit album hoeft hij écht niet meer te werken.

pharrellgqVoor wat bruikbaar
Zoals je denk ik nu wel doorhebt kun je met dit album alle kanten op. Ik heb er een jazz choreografie op gemaakt, heb de muziek ingezet bij streetdance, modern/jazz en hiphop lessen voor zowel kleuters, kinderen, tieners en volwassenen. Dit album is als een blok kaas op een verjaardag, misschien wil je eerst niet, maar wat is het lekker als je toch je tanden zet in zo’n gele brok genot. Natuurlijk heeft Williams een aantal van zijn muzikale BFF’s betrokken bij dit album en zo horen we naast zijn eigen, fijne stemgeluid ook Daft Punk (!!), Alicia Keys en Justin Timberlake voorbij komen. Bij G I R L moeten de echte die hard Pharrell fans zoals ik wel over een drempel heen. Toch best ‘bijzonder’ te noemen dat hij na een nummer als Lapdance (“Ooh baby you want me? Well you can get this lapdance here for free”) net zo overtuigend is met blije deuntjes waar je mensen ook mee kan vermaken op een 65+ schaakfeestje. Het album is best veelzijdig, maar de ondertoon is toch wel echt pop, erg commercieel en hitlijst-dominerend. Net zoals bij AlunaGeorge zijn er geen sentimentele ballads te vinden en hebben de meeste nummers een middentempo waar je veel uit kunt halen qua dans. Het nummer Brand New, met Justin Timberlake, is mijn huidige op-repeat-tot-ik-gek-word-nummer en dat steekt voor het maken van dans voor mij met kop en schouders boven de rest uit. Funky, lekker uptempo en uiteraard zit de productie erg strak in elkaar.

Wanneer niet luisteren
Als je liever, rauwe, elektronische muziek luistert waarbij potten en pannen ritmisch op elkaar geslagen worden, dan is muziek van Pharrell echt een gigantische no-no. Ook als je muziek zoekt om te draaien tijdens een fan-dag van de NWA, dan weet ik niet echt of je hier vrienden mee maakt. Verder kan ik eigenlijk niets bedenken.

Hoogtepunten van het album
Brand New (!), Gust of Wind, Know who you are.

Ik ben niet de enige die zowel nummers van AlunaGeorge als Pharrell Williams danswaardig vind. Zie hier twee choreografieën:

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

Laat een reactie achter