lifecoachingDat het leven van een dansprof niet alleen maar over rozen, tutu’s, passie en glitters gaat, moge duidelijk zijn. Het brengt naast de leuke kanten ook druk, verwachtingen en teleurstellingen met zich mee. Dus wat als je denkt aan een carrièreswitch of hulp zoekt om uit een (dans)dip te komen? Dansers trekken te weinig aan de bel. Zo vind ook ex-danseres en lifecoach voor dansers, Lisa Ross-Marcus. Ik sprak deze waanzinnig inspirerende vrouw over het dansersleven, omscholing, lef hebben en luisteren naar je intuïtie. Een gesprek dat mijn ogen opende en ik hoop de jouwe ook..

Ik hoorde voor het eerst over Lisa Ross-Marcus via een interview die zij had met een danseres die omgeschoold was tot piloot. Een carrièreswitch waar je U tegen zegt. Aangezien ik zelf bij Dance Talk veel aandacht besteed aan het dansersleven en vooral de mentale, fysieke maar ook zakelijke aspecten daarvan, leek het me niet meer dan logisch om Lisa op te zoeken en te interviewen. Ik merkte al snel dat we helemaal op één lijn zaten, maar toch zei ze ook dingen die voor mij een echte eye-opener waren.

LisaForWebSiteWideCrop-543x560pxVan succesvol danser, choreograaf tot coach
Lisa (geboren in de VS) begon op jonge leeftijd met dansen en ging als tiener naar de Martha Graham School. Toen ze later op de universiteit als hoofdvak Dans studeerde besloten docenten van haar een eigen gezelschap in Frankrijk op te zetten en is zij met hen meegegaan. Tijdens deze jaren ontwikkelde zij zich tot choreografe en besloot ze te gaan freelancen in Nederland. Als danseres en choreografe begon ze bij Danslab in Amsterdam en was hierna 14 jaar werkzaam als zelfstandig choreograaf bij vele Nederlandse gezelschappen, dansacademies en voor haar eigen stichtingen. Toen ze besloot dat het tijd was om zich te gaan ontwikkelen buiten de danswereld, bleek dat nog niet zo makkelijk, iets waar dansers nu ook nog tegenaan lopen. Dit vormde het startpunt voor haar carrièreswitch tot lifecoach. Vanuit haar praktijk in Amsterdam werkt ze met dansers en ex-dansers in binnen- én buitenland die ondersteuning kunnen gebruiken bij kleine en grote vraagstukken in hun leven.

Hoe begon je met coachen?
“Door mijn ervaring als danser wist ik hoe ik mezelf moest presenteren, snelle beslissingen moest maken, andere mensen aanvoelen en hoe grenzen op te zoeken. Ondanks dat het een hele uitdaging was om na al die jaren gedanst te hebben ineens voor iets anders te gaan, kwam ik al snel terecht in de wereld van de bedrijfscommunicatie. Hier bleek ik mijn mensenkennis en communicatie skills die ik als danseres en choreografe zoveel getraind had, ook te kunnen gebruiken. Als communicatie-expert trainde ik andere managers hoe zij konden werken aan hun communicatieve vaardigheden zoals stemgebruik, uitstraling en lichaamshouding. Uiteindelijk raakte ik steeds meer geïnteresseerd in het helpen van mensen op een dieper niveau en ben ik de opleiding tot coach gaan volgen. Als coach wist ik al snel dat ik me ook op de danswereld wilde richten, juist omdat dansers daar zoveel baat bij zouden hebben. Ik ontwikkelde een eigen programma, website (Dancerlifecoaching.com) en workshop, en hiermee coach ik al jaren met veel plezier, naast mijn werkzaamheden als communicatie-expert in de bedrijvensector.”

LisaInFlowers-croppedWelke vraagstukken of “problemen” hebben dansers die bij jou komen?
“Ik help dansers bij verschillende zaken. Dit kan te maken hebben met moeite hebben met de werkdruk, de ‘tools’ willen vinden om beter om te gaan met stress en negativiteit in het vak, dansers die moeite hebben met aanpassen aan een nieuwe leef- en werkomgeving, die mentale ondersteuning nodig hebben bij (langdurige) blessures, dansers die denken aan of bezig zijn met een carrièreswitch en ga zo maar door. Ik ben er om te helpen om tot heldere inzichten en besluiten te komen, en dansers het gevoel van autonomie en eigenwaarde te geven.”

Wat bied jij dansers die bij je komen?

“Ik bied een-op-een coaching aan, zowel face to face als via Skype. Naast de een-op-een sessies geef ik ook workshops in groepsverband: “From Spotlight to Sunlight” heten die. Hierbij werken we in kleine groepjes aan de vragen en gedachten die elke deelnemer heeft. Het contact met anderen is hierbij erg nuttig, want het creëert een gevoel van kameraadschap. Juist het feit dat het dansvak eenzaam kan zijn en al helemaal als je met gedachten of behoeften zit die je niet zo snel durft te uiten, is het fijn om te kunnen praten met gelijkgestemden. Door vele vragen te stellen als “wie ben ik?”, “wat is belangrijk voor mij?” en te brainstormen over interesses en verlangens, komt elke deelnemer verder in zijn of haar zoektocht. Er is niets “off limits”, ik stimuleer deelnemers juist groot te dromen, dat geeft veel vrijheid en zo geef je jezelf toestemming om hiervoor te gaan. We gaan bij de workshops ook praktisch te werk. Denk erbij aan het trainen van sollicitatievaardigheden, onderzoek doen naar andere werk en daarbij behorende opleidingen, het oefenen om bij lastige situaties meer voor jezelf op te komen, enzovoorts. Het is een intensief proces en kan confronterend zijn, maar de uitkomst is de moeite waard.”

Dancetalk-gesprek-met-lifecoachJe praat bij je workshops en coachingsessies veel over durven, taboes doorbreken en gevoelens erkennen. Kun je hier iets meer over vertellen?
“Misschien realiseer jij het zelf niet omdat jij met je blog eigenlijk al een carrièreswitch voor jezelf in gang hebt gezet, maar er komt heel veel lef en moed bij kijken om de gedachten toe te laten en uit te durven spreken dat je iets anders wil dan je huidige bestaan. Dit geldt ook voor dansers die moeite hebben met de druk van het dansvak en hierdoor bijvoorbeeld een negatief zelfbeeld hebben opgebouwd. Het is niet voor iedereen makkelijk om grenzen te leren trekken en “nee” te durven zeggen tegen bijvoorbeeld een opdrachtgever of een collega. Maar dat is echt te leren en daar help ik bij.
Bovendien is het een paradox om ook tijdens je carrière al te denken aan een andere toekomst. Waarom zou je daaraan denken als je nog succesvol in het dansvak bezig bent en gelukkig bent? Dit wordt dan ook totaal niet gestimuleerd onder dansers en velen durven dit ook niet uit angst voor afwijzing. We weten het allemaal, in dit dansvak geldt echt de regel “voor jou vele anderen”, waardoor de meesten geen kritiek of andere gedachten durven te hebben. Maar toch stimuleer ik het om deze gedachten en gevoelens te erkennen. Het is kortzichtig om niet realistisch en proactief na te denken over je toekomst. Door meer strategisch te denken neem je jezelf bovendien serieus, ben je beter voorbereid op (onverwachte) veranderingen en creëer je je eigen “support system”. Je plan B ligt al klaar en dat is in het huidige, onzekere dansklimaat niet meer dan noodzakelijk. Ik stimuleer dansers veelal om de taboe te doorbreken, lef te hebben, trots op zichzelf te zijn en juist met anderen te praten over deze zaken. Wees een voorbeeld voor anderen en help elkaar. Wees open en open-minded. Dit alles betekent niet dat je ondankbaar bent voor alle kansen en steun die je gekregen hebt of dat je niet “met hart en ziel” voor dans gaat, dit gaat over zorgen voor jezelf.”

171-sometimes-what-youre-most-afraid-of-doing-is-the-one-thing-that-will-set-you-freeVeel dansers voelen zich schuldig als ze denken aan een toekomst buiten de danswereld. Ikzelf heb dat loyaliteitsconflict heel erg gehad. Ik voelde me schuldig over het feit dat ik teleurgesteld was in het “echte” dansersleven toen ik van de academie kwam en bedacht dat ik eigenlijk ook andere dingen wilde doen dan alleen dansprofessional zijn. Ik voel me nu nog wel eens schuldig, een “slechte” danser. Kom jij dat ook tegen bij mensen in je praktijk?
“Ja absoluut. Vele dansers zijn bijna obsessief trouw aan “dans” en dat is begrijpelijk. De meesten beginnen er al op jonge leeftijd mee en steken er zo vele levensjaren in. Soms wordt de vraag “vind ik dit eigenlijk nog leuk, is dit wel écht wat ik wil?” compleet genegeerd. Velen negeren zo hun intuïtie en ontzeggen zichzelf de mogelijkheid om hun hart te volgen. Het lastige is ook dat de meeste dansers zich niet alleen naar zichzelf, maar ook naar anderen (bijvoorbeeld ouders en collega’s) verplicht voelen om door te gaan met dans. Familie heeft immers ook geïnvesteerd in dit carrière, waarbij de mening (“jij moet gewoon dansen!”) van anderen een extra druk vormt. Zonde. Ondanks dat het tijd kost en misschien weerstand bij de buitenwereld oproept is het echt de moeite waard om daar stap voor stap los van te komen en te accepteren dat je meer bent en kunt dan één ding. Er is niets mis met je als je ook houdt van andere dingen. Dans is niet een wurgcontract waar je nooit los van kan of mag komen.”

Wat voor werk is er mogelijk voor dansers die denken aan een andere toekomst?

“De carrièreswitch hoeft helemaal niet zo drastisch te zijn. Het is mogelijk stappen te zetten die in het verlengde liggen van waar dansers al affiniteit mee hebben zoals het vak van dansdocent, fysiotherapie, danstherapie, balletmeester, repetitor bij een gezelschap, etc. Maar eigenlijk zijn er met een dansachtergrond en opleiding eindeloze mogelijkheden, ook als je iets compleet anders wilt gaan doen. Wij dansers hebben veel meer kwaliteiten die wij zien als vanzelfsprekend of niet eens herkennen, maar die in een ander werkveld jou kunnen onderscheiden van de rest en je mogelijkheden vergroten. Dit ontdekken we ook tijdens de coachingsessies. De carrièreswitch van danseres Christa Kloosman, die zich omschoolde tot piloot, is hier een mooi voorbeeld van.”

56f2f23432805e97dfac962fa4f00aa7Is er nog iets wat je de Dance Talk lezer wil meegeven?
“Jazeker! Ik vind ik het belangrijk dat dansers, al gedurende hun opleiding of werk regelmatig zichzelf de vragen stellen “wat is goed voor mij?” en “wat wil ik?”. Ook al snappen anderen dit niet, wees niet bang voor deze vragen. “You know what you need!”. Luister meer naar je intuïtie, doorbreek de eenzaamheid door te praten met anderen, want het zal je doen groeien. Dansers mogen leren minder hard voor zichzelf te zijn, je bent goed zoals je bent en al je gedachten, verlangens en dromen zijn dat ook. Je bent niet slecht als je besluit een andere richting op te gaan of ergens een streep te trekken, danser ben je hoe dan ook. Dat zit gewoon in je. Maak tijd om te ontdekken wat er diep van binnen zit bij je, maak tijd om te bedenken waar je (nu) zou willen zijn. Door alleen al te accepteren dat je jezelf deze vragen stelt, kom je verder en vind je meer rust. Elke danser verdient dat.”

Na het gesprek
Nadat ik Lisa sprak heb ik de hele middag geglimlacht en een beetje op de wolken gelopen, wat heb ik hiervan genoten! Niet alleen omdat zij mij een goed gevoel gaf over mijzelf en mijn beslissingen, maar ook omdat zij mijn gedachten over sommige aspecten van het dansvak bevestigde. Vooral met betrekking tot de soms verstikkende dansers-identiteit en terugkerend schuldgevoel, dat merk ik aan mezelf maar ook bij andere dansprofs. Het lijkt net alsof je, als je eenmaal hebt uitgesproken naar jezelf en anderen toe dat je “danser” bent, dat je daardoor niets anders meer kunt zijn. Gek eigenlijk he? De meeste dansers zijn ontzettende doorzetters en perfectionisten wat ook wel nodig is bij de hoge eisen van het vak, als je de persoonlijkheid hebt van een stuk tofu kom je nergens. Maar hier kun je ook in doorslaan. Keep it real. Ik pleit er daarom voor dat meer dansers met elkaar leren praten over issues waarmee ze zitten, waaronder de werkdruk en het toekomstperspectief, dat we ook sneller professionele hulp (zoals Lisa Ross-Marcus) inschakelen en dat er al op academies meer aandacht wordt besteed aan de mentale uitdagingen van het vak en (eventuele) andere behoeften en interesses. Ga jezelf vandaag al de vragen stellen om erachter te komen wat je écht wilt, wie je bent, ook al ben je blij met wat je nu doet. Neem je dromen serieus en ga de stappen zetten om deze realiteit te maken. Heb lef, wees moedig, je verdient het om gelukkig te zijn. Jij bent bovendien de enige die voor jezelf kan zorgen, dus ga ervoor!

bc811ef7f2918e6dce7f623037fa02c4

Wil jij meer weten over Lisa Ross-Marcus en haar werk, ga dan naar haar website Dancerlifecoaching.com.
De eerstvolgende “From Spotlight to Sunlight” workshop is op 16 en 30 november in Amsterdam. Wil jij hierbij zijn? Geef je snel op want er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar! Ga naar haar website voor meer informatie.

Ik ben erg benieuwd naar jouw gedachten over de onderwerpen die ik met Lisa heb besproken. Wat zijn jouw ervaringen op dit vlak, herken jij jezelf hierin? 

Op de hoogte blijven van alles rondom Dance Talk? Hier kun je me vinden:
X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Facebook: Dancetalk
X Instagram: Dancetalk_nl

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

5 reacties

  1. Wauw! Dit interview heeft mij ontzettend geïnspireerd! !

  2. Bijzonder mooi stuk gaaf wat je doet Mariska ik herken mezelf er in als danscoach begeleid ik jongeren op weg naar hun wens als entertainer op alle gebieden. Opdrachten welkom!

  3. Wat een mooi werk doet zij! Ik zie de problemen en vraagstukken waar dansers tegenaan lopen en mee worstelen ook bij modellen terug. Zodoende zie ik wederom parallellen met de danswereld. Ik kon uit jouw stuk overigens niet opmaken waar zij gesitueerd is?

  4. Wow, goed stuk! Ik zit in mijn eerste jaar van een MBO dansopleiding en ik merk dat ik met mijn HAVO diploma toch verlang naar HBO dans. Ik herken ontzettend veel struikelblokken/problemen die in dit artikel worden genoemd. Het enige wat ik mij nu afvraag: waar doe ik goed aan? Zouden mijn docenten aan het MBO mij nu arrogant vinden? Aan de andere kant, een auditie kan nooit kwaad.

Laat een reactie achter