Dance-talk-8,5-issues-dansdocenten-front.-2jpgDanslessen geven is natuurlijk super amazeballs. Je bent (dagelijks) bezig met je passie, mag dit overdragen aan anderen en kan helemaal naar eigen smaak je werk vormgeven. Dat kan iemand met een gemiddelde, muffe kantoorbaan niet zeggen. Maar toch zijn er ook een aantal ‘uitdagingen’ (lees: frustraties) waar elke dansdocent op een gegeven moment wel mee te maken krijgt. Van zakelijk tot hilarisch, hier zijn 8,5 veelvoorkomende #danceteacherissues.

#Danceteacherissues
Via de Dance Talk Facebook pagina begon ik een paar weken geleden te spreken over zaken waar veel dansdocenten tegenaan lopen, onder de hashtag ‘danceteacherissues’. Ik kreeg daar zoveel respons op, dat ik bedacht dat een artikel wel op z’n plek zou zijn. Juist omdat het dansdocentschap zo’n eenzaam beroep is, is het fijn om af en toe in ieder geval online een community gevoel te hebben en een beetje te ventileren. Hier gaan we dan..

1. Mensen die het vak niet serieus nemen
Nu begin ik gelijk met een hele harde, maar ik ben al een aantal keren subtiel en heel erg niet-subtiel met mijn neus op dit feit gedrukt. Helaas heerst er onder vele mensen het idee dat als je een creatief beroep uitoefent dat dat meer ‘voor de lol’ is dan dat je een échte baan hebt. Zo ben ik al meerdere malen gevraagd door bijvoorbeeld ouders van leerlingen wat ik naast “deze hobby” doe of waar ik mijn geld eigenlijk mee verdien. Excuse me?!! Dansles is veel meer dan een ‘dansje’ aanleren. Ze zouden eens moeten weten hoe veeleisend dit beroep is en wat een tijd en moeite elke les kost. Ook heeft een leerling me ooit met rollende ogen (geen grap) gezegd dat je voor het lesgeven toch geen opleiding nodig hebt, dat het “super makkelijk” is. Een andere pijnlijke anekdote: enkele jaren geleden vertelde ik iemand dat dans mijn beroep is, waarna de reactie was “oh dan ben je zeker niet zo slim (wijzend naar hoofd), anders had je wel een goede opleiding gedaan zoals geneeskunde of Rechten”. Ouch. 

will not work for free 2. Onderbetaald worden
Misschien denk je “Oh daar gaat Lisa weer”, maar ik besteed bij Dance Talk veel aandacht aan de zakelijke kanten van het dansprof zijn. Ik blijf me erover verbazen dat zoveel dansprofs nog steeds akkoord gaan met onbetaald werk doen (“staat goed op mijn CV, denk ik..”), facturen die zonder consequenties te laat uitbetaald worden, het constant onderbetaald worden en zo voeren velen van ons jarenlang een financieel wanbeleid. Hier maken opdrachtgevers nog altijd sans gêne gebruik van. Ook leuk dat als je dan ergens werkt en overduidelijk te weinig verdient, je dan ook nog semi-vriendelijk wordt verzocht nergens anders in de buurt te werken. Of je “even gratis een workshop wilt komen geven” of “nee sorry een hoger uurloon gaat niet, we hebben geen geld” maar dat zo iemand dan wel een week later een boot koopt en een tropische vakantie boekt. En ga zo maar door. WTF.

Tip! Check mijn Carrière pagina voor artikelen over wat je kunt doen om als dansprof op zakelijk vlak beter voor jezelf te zorgen. Fight for your right.

3. Zelf te weinig danslessen volgen
Een doorn in het oog van vele dansdocenten zijn twee woorden: geïnspireerd blijven. Iedereen heeft wel eens een inspi-block, het zweet breekt mij op dat soort momenten uit. Een ongeïnspireerde les loopt minder lekker, geeft een onverzadigd gevoel. Ookal hebben je leerlingen het niet door, je voelt het zelf wel degelijk. Demotiverend. Helaas kun je creativiteit niet (altijd) afdwingen. Gelukkig zijn er middelen als Youtube (thank you Lord) en kun je voorstellingen zien om ideeën op te doen, maar het allerbelangrijkste is iets wat vele dansdocenten véél te weinig doen: zelf danslessen volgen. Wat een creatieve mastermind je ook bent; als jij je eigen plezier in dans niet regelmatig blijft voeden en ervaren, kun je dit ook niet overdragen aan anderen. Mocht je nog meer motivatie nodig hebben om zelf vaker te dansen, lees hier mijn artikel 9 redenen waarom jij meer moet dansen.

Redenen-waarom-je-meer-moet-dansen4. Leerlingen in je les met een onrealistisch zelfbeeld 
Ik kreeg veel respons op deze ‘confrontatie’ die ik onlangs had. Er waren twee nieuwe leerlingen in mijn les die er eerlijk gezegd niets van bakten, ik heb voor hun het tempo van de les vertraagd, meer uitgelegd en extra hulp geboden. Het was alsnog een drama en het deed pijn in mijn ogen om dat tweetal te aanschouwen. Ach niet iedereen heeft talent, zolang er maar plezier is toch? Na de les kreeg ik echter te horen dat ze mijn les veel te makkelijk (lees: saai) vonden en dus op zoek gingen naar iets anders. Eh… WHAT?! Vroeger werd ik hier onzeker van, nu kan ik er gelukkig alleen maar keihard om lachen.

5. Altijd 100% moeten geven
Als freelancer is het natuurlijk heel simpel: als je niet werkt, verdien je geen geld. Punt. Dus de meeste dansdocenten gaan door tot ze er soms letterlijk bij neervallen. Wat hier ook aan bijdraagt is dat je als dansdocent eigenlijk altijd minstens 100% moet geven. Want als jij de houding hebt en de energie geeft van een slappe vaatdoek, dan zullen je leerlingen al helemaal niet vooruit te branden zijn. Al helemaal als je werkt met kleine groepjes, dan moet je maximaal charismatisch, actief en betrokken zijn. Voor dansdocenten zeggen ze dat de volgende regel op gaat: als jij 100% geeft, dan geven je leerlingen 60%. Ik ervaar het echter niet altijd zo, maar toch blijft het idee dat je geen ‘off-day’ kunt hebben in dit vak voor mijn gevoel kloppen. Bij een kantoorbaan kun je soms even een baaldag hebben, of als je niet lekker bent even mutteren in een hoekje. Met danslessen geven is dat eigenlijk niet mogelijk. Je moet er altijd vol voor gaan.

iStock, ballet photo6. Omgaan met moeilijke ouders
Ouders van leerlingen zijn over het algemeen fantastisch is mijn ervaring, maar sommigen zijn een regelrechte nachtmerrie. Denk hierbij aan ouders die kinderen elke dag naar dansles sturen terwijl ze dit niet willen (categorie ‘moeder had ballerina willen worden’), ouders die na elke les vragen wat de ontwikkeling is van hun kind, talent proberen af te dwingen, klagen over alles wat los en vast zit of ouders die hun kind linea recta op hun woord geloven en geen verhaal komen halen bij de docent. Ik ben ooit compleet uitgescholden door een moeder omdat haar kind zich in mijn les misdroeg, de les verstoorde en van mij moest gaan zitten (iets wat ik overigens verder nooit heb hoeven doen), waarna het kind huilend tegen haar moeder zei dat ik haar zonder reden ging straffen en uitlachen. Heel fijn. Er zijn nog veel meer anekdotes, maar ik waardeer sindsdien elke lieve moeder of vader die ik zie. Ze zijn er gelukkig wel.

7. Het is geen beschermd beroep
Eigenlijk hoort dit bij punt 2, maar ik vond het toch goed om apart te benoemen. Elke halve zool kan een gemiddelde dansschool binnen lopen en danslessen gaan geven. Omdat dans geen beschermd beroep is, kan eenieder die op een klamme maandagochtend wakker wordt en denkt “vandaag ga ik dansles geven” dat ook echt doen. Dit heeft dan ook een negatieve invloed op het werkveld om de volgende redenen: 1. Het krijgen van een goed uurloon, want waarom zou een opdrachtgever een goed bedrag neerleggen voor jou als iemand anders (zonder opleiding) het voor de helft of zelfs voor niks wil doen? 2. Het imago van het vak, want als leerlingen, ouders en buitenstaanders alleen maar simpele dansjes en inhoudsloze lessen zien leren ze nooit wat het vak echt inhoudt. 3. De concurrentie is hierdoor nóg groter, er studeren jaarlijks al teveel dansdocenten af. Ik zeg overigens niet dat alle ongediplomeerde docenten slecht zijn. Natuurlijk ligt de verantwoordelijkheid op dit punt bij de dansinstelling, als er meer bewust kiezen voor kwaliteit en een gedegen achtergrond bij een docent dan is dit niet zo’n probleem. Maar helaas doen (te) weinig instellingen dat.

Dance-talk-issues-dansdocenten8. Leerlingen die tijdens je les een choreo van iemand anders gaan oefenen
Een van mijn grootste frustraties: leerlingen die in je les ongegeneerd de choreografie van een andere docent gaan oefenen. Bonuspunten voor de leerlingen die dit doen terwijl ik iets aan het uitleggen ben of even naar de muziek loop om een nummer aan te zetten. Héél irritant.

8,5. Muziek vinden
Een halve issue in deze lijst! Want sinds het begin van Dance Talk plaats ik regelmatig artikelen met muziektips voor dans. Dit heb ik een tijd geleden omgedoopt in mijn maandelijke rubriek ‘Muziek van het Moment’. Dus de eeuwige, soms frustrerende zoektocht naar muziek voor je lessen hoeft echt niet meer. Onlangs schreef ik een artikel met meer dan 50 (!) muziekaanraders voor dansprofs in 3/4 of 6/8 maatsoort of kon je ook lezen wat mijn ‘Muziek van het Moment’ van de maand september was. Hou Dance Talk elke maand rond de 15e in de gaten voor een nieuw muziekartikel! Muziek issues? Dacht het niet.

Een toepasselijk nummer (in 6/8 maat) om deze frustrerende lijst toch een beetje Zen(sueel) mee af te sluiten.

Natuurlijk heb ik met deze lijst vooral de frustraties van het vak besproken, maar gelukkig zijn er veel meer positieve dan negatieve kanten. Een ode aan het dansdocentschap ga ik dus zeker nog schrijven. Maar ik hoop dat je je kunt herkennen in dit overzicht. Welke van deze frustraties herken je het meest of heb je er een die niet in deze lijst staat? Ik ben benieuwd!

Op de hoogte blijven van alles rondom Dance Talk? Hier kun je me vinden:
X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Facebook: Dancetalk
X Instagram: Dancetalk_nl

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

14 reacties

  1. 100% waar en je hebt 100% gelijk. Wanneer ik het woord dans verander in pilates kom ik exact op hetzelfde uit

  2. wat een verademing om dit te lezen!!! Soms denk ik toch dat ik de enige ben, fijn om te lezen dat t niet zo is! Keep up the good work!

    • Fijn om te horen! Je bent nooit de enige. Het komt echt door het eenzame beroep dat je het misschien zo ervaart, maar weet dat er vele dansdocenten zijn die tegen dezelfde dingen aanlopen als jij.

  3. Ik heb er nog één voor je…
    Een leerling doet (alweer) niet haar uiterste best tijdens een priveles en je weet dat ze veel meer kan geven. Je probeert haar voor de zoveelste keer op te peppen, maar krijgt dan het volgende antwoord: ,, ik weet wel hoe het echt moet en dat doe ik op de wedstrijdvloer wel. Vorige keer werd ik toch ook 1e?!”
    Bluhggg wat moet je daar nou mee… ik vind dat op een gegeven moment tijdverspilling. Ik kan mijn tijd beter spenderen aan leerlingen die misschien niet zo goed zijn als haar, maar zo veel meer gedreven zijn.

    • Nathalie, dat is ook zeker een frustratie! Jammer eigenlijk he? Zonde ook. Gedreven leerlingen zijn inderdaad veel prettiger om mee te werken.

    • Hey Nathalie, .. Ik ken het probleem. Ik train al heel lang dansers en het is een veel voorkomend geval. Mijn manier van handelen bij dit soort probleem is wat ik noem ‘projectie’. Ik zoek naar de manier om de danser zich te laten inbeelden dat die op podium staat. Laat ze het zelf maar uitleggen met details. Vraag het hun om zich in te beelden hoe het is van op de dansvloer te staan. Hoe ziet de zaal er uit in hun geest. Hoe warm is het? Hoe luid staat de muziek? Hoe zijn de tegenstanders? Hoe ruikt het in de zaal… Hoe meer details hoe beter het resultaat. Het menselijk brein kan soms geen verschil uitmaken tussen werkelijkheid en verbeelding. Dit kan de danser onbewust stimuleren om zich te overtreffen. .. Hope it helps..

    • Tessa wijdeveld

      Ook een leerling met talent kan onzeker zijn en een houding aannemen.
      Een goede docent probeert daar achter te komen, irritatie is menselijk, .Het is dus nooit tijdverspilling om daar eens even bij stil te staan wat de reden kan zijn. Door de jaren ervaring is mij dit gegeven . een passie voor de dans , maar zeker voor de leerlingen , Wat doet het met het opgroeiende kind.
      Tipje. Veel dansplezier waar de leerlingen kunnen groeien.

  4. allemaal heel erg waar helaas! als ik het woord dans of pilates verander in muziek kom ik ook 100% op hetzelfde uit. Er wordt me regelmatig gevraagd of ik niet voor (veel) minder kan spelen, maar dan kan ik aanschuiven aan het buffet..

  5. Deze ongeschoolde halve zool gaat zich weer ff diep zitten te schamen! :-) Geweldig stuk weer! Geef je, by the way, nog ergens tapdance Lisa?

  6. Hoi Lisa,

    leuke blog weer en ik kan me vinden in veel van je punten. Ik mis nog: de werktijden. Ik vond het niet altijd fijn om s avonds/in de weekenden de werken, vooral omdat mijn sociale kring dan wel overdag werkte en ik me soms eenzaam voelde overdag (scene: leerling in je eerste les van 17:00 uur is de eerste persoon waar je op die dag mee praat).
    Zelf ben ik docent, danser en maker geweest en heb nu een omslag gemaakt naar docent dans in het onderwijs. En ik kan je vertellen, ieder beroep heeft z’n nadelen. Op een school heb je bijvoorbeeld vele malen meer overlegmomenten, lastige ouders, ongemotiveerde leerlingen en daarnaast minder vrijheid in je lesuren/dagindeling. Ja, je kan ziek zijn, maar in plaats van een les uit te laten vallen (als freelancer) moet je de gemiste schade aan inhoud, cijfers geven, rapportadvies gewoon inhalen als je weer beter bent. Ook word je op een school nog veeel meer verzocht om allerhande klusjes er gratis bij te doen (clubs, activiteiten, open dag, ouderavond). Ik ben blij met mijn nieuwe baan, er zijn veel voordelen waaronder vastigheid en een pensioen, maar ik zie nu wel helderder wat de positieve kanten van freelancen zijn (de vrijheid van je dagindeling, positiviteit en energie van het dansen met mensen die dit willen).

    Misschien een waardevolle aanvulling hierop (of wanneer je de ‘pro’ dansdocent lijst gaat maken).

  7. wauw, dus gemotiveerde leerlingen zijn niet goed (want ze oefenen iets in jouw les, waar jij niet het mooie van kan inzien), ongemotiveerde leerlingen zijn niet goed (hoewel ze zichzelf niet geven in jouw les blijf jij ze maar lesgeven: waarom maak jij die keuze keer op keer), leerlingen die hun onvrede uiten (weliswaar niet zoals ze het eigenlijk voelen) zijn niet goed (en jij baalt omdat jij ze niet kan laten inzien waar hun gevoelvandaan komt), onwetende ouders zijn niet goed (en jij baalt omdat zij iets niet snappen terwijl jij ze het niet uitgelegd hebt), ouders die de ontwikkeling van hun kind volgen zijn niet goed (want welke ouder heeft er in vredesnaam belangstelling voor zijn kind???).
    Als iemand op kantoor een baaldag heeft en zo een ton verspeeld aan iets, dan komt ie er vast mee weg… Natuurlijk geef je je voor 100%. Daarvoor doe je het toch? Je WILT toch niet halfbakken werken.

    Ik vind dat je een paar goede punten hebt, maar het lijkt erop dat je vindt dat je leerlingen er voor jou zijn, terwijl het in werkelijkheid toch andersom is. Jij wil toch voor elke leerling en ouder de docent zijn die ze nodig hebben? Ook al is dat een bliksemafleider, of een watje, of een kanjer, of een beunhaas, of een ouder?

    • In IEDER beroep zitten dit soort ‘problemen”. Ik ben controller bij een grote importeur van medische apparatuur en dacht je dat ik “soms even een baaldag kan hebben, of als je niet lekker bent even mutteren in een hoekje”? Ben je mal! Dan vliegen de euro’s weg of geef ik onjuiste informatie met alle gevolgen van dien. Ook ik wordt vaak gevraagd mijn boekhoudkundige kennis onbetaald in te zetten (door organisaties/stichtingen die daar geen budget voor hebben), en heb dit ook gedaan toen ik tijdelijk zonder werk zat, want goed voor mijn CV. Mijn beroep is ook niet beschermd. Iedereen kan immers rekenen en waarom zou een opdrachtgever een goed bedrag neerleggen voor mij als iemand anders (zonder of met lagere opleiding ) het voor de helft of zelfs voor niks wil doen? Nou hierom: goede dansscholen nemen gediplomeerde docenten aan. Goede bedrijven nemen mensen met diploma’s aan. Het imago van mijn vak wordt aangetast door de prutsers die zich op de markt begeven. Help!?
      Er valt over alle aangestipte punten wel iets dergelijks te zeggen. Mensen die werkzaam zijn in de slecht betaalde creatieve beroepen al dan niet als freelancer lijken patent te hebben op dit soort “klaagzangen”. Erkenning moet je niet bij anderen halen.Je doet het of je doet het niet met plezier! En ik kan het weten na een jarenlang mager bestaan als freelance actrice/showdanseres. Heb dus een carriereswitch gemaakt. Past je beroep met alle voors en tegens bij je: blijf dat vooral doen, en zeur niet!

      • Dank voor je reactie en voor je uitleg over jouw (verschillende) werkervaringen. Ik ben het met je eens dat je erkenning niet uit anderen moet halen, anders houd je het vak (wat dat ook is) ook niet vol.

Laat een reactie achter