een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk4Onlangs liep ik een dag mee met een van de oudste dansgezelschappen van Nederland: Scapino Ballet Rotterdam. Ik zag hoe de dansers in de ochtend een balletles hadden, iedereen zich voorbereidde op een try-out van de voorstelling Songs for Drella, ik sprak tussendoor een aantal dansers en aan het einde zelfs choreograaf/ artistiek leider Ed Wubbe. Dolle boel dus. Zie hier mijn uitgebreide reportage van deze dag. Kijk je mee?

11.00 uur: Balletles in de Scapino studio’s
Op een (anderzijds muffe) dinsdagochtend stap ik de dansstudio in waar bijna het gehele gezelschap van het Scapino Ballet al klaarstaat om de balletles te beginnen. Ik word verwacht dus iedereen doet rustig zijn/ haar ding, terwijl ik mezelf naast de piano installeer.

een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk15 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk14C’est moi, maar dan met een iets andere achternaam. Haha!

Als de docent de eerste plié oefening uitlegt zie ik tot mijn verbazing dat ik van deze nonchalante meneer les heb gehad toen ik nog op de dansacademie zat. Sun Xiao Jun staat zoals ik van hem gewend ben met handen in zijn zakken en legt bijna onverstaanbaar oefeningen uit. Hij heeft een soort verveelde manier van doen, maar geeft erg goede correcties en gewoon erg tof les. Met een droge humor waar een cracker nog van onder de indruk zou zijn. Deze werkwijze blijkt hij ook toe te passen bij de Scapino’s. Met rollende schouders, subtiel (en minder subtiel) gegaap, bewegen de dansers prachtig tijdens de barre oefeningen, vliegen benen alle kanten op en geniet ik van de diversiteit in dansers bij dit gezelschap. Allen anders, een mix van jonge talenten en dansers van de oude garde, maar toch passend bij elkaar. Sterke persoonlijkheden, met ook een eigen bewegingsstijl lijkt wel. Ook de kleding is een interessant detail: sommigen zien er eerder uit als basketballers of alsof ze elk moment op de bank kunnen neerploffen om een serie te kijken. Maar dan met balletschoentjes aan en een danstechniek om jaloers op te worden. Ofzo.

een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk23 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk22 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk21

Tussendoor wordt er af en toe gekletst, worden broeken opgehesen, omgekleed, voor de lol pirouettes gedraaid, botten gekraakt, slokken koffie genomen, aan elkaar geroken (!) en hard gelachen. De sfeer is ontspannen en vertrouwd, wat gestimuleerd wordt door de docent en de pianist die fantastische versies speelt van ‘Loving you (is easy ’cause you’re beautiful)’, ‘Wake me up before you go-go’ en ‘We are the champions’.

een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk20 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk17 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk16 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk19

Los van de barre lijken de dansers definitief wakker te zijn en zetten ze gas op de dansante lolly. Van kleine, grappige combinaties naar explosieve, grote sprongen, waar lichaamsdelen alle kanten op vliegen en vooral de mannen me opvallen. Heerlijk. Zelfs als de nonchalante docent regelrechte hersenkrakers uit de kast haalt, werken de dansers zich er glimlachend doorheen. Ook nu zijn de verschillen in bewegingsstijl tussen de dansers zichtbaar. Als iedereen uiteindelijk doorweekt de les uitgaat hebben we niet veel tijd om te chillen en te filosoferen over het leven, want we moeten snel naar de Rotterdamse Schouwburg om te repeteren voor Songs for Drella.

songs-for-drella-scapino-ballet“Songs for Drella is een ontroerend en fascinerend dansportret van popartkunstenaar Andy Warhol, gemaakt door topchoreografen Ed Wubbe en Marco Goecke. De succesvolste dansproductie van 2011 is nu op veler verzoek terug in de theaters. Wubbe en Goecke lieten zich voor hun duo-choreografie inspireren door het legendarische afscheidsconcert van Lou Reed en John Cale, ex-bandleden van The Velvet Underground, ter nagedachtenis aan hun overleden vriend Andy Warhol. Met gebruik van nieuwe multimediale middelen maakt Wubbe nu een kleurrijke bewerking.” (Scapino Ballet over Songs for Drella)

13.00 uur: Lichtrepetitie in de Rotterdamse Schouwburg
De planning van de rest van de middag is dat de eerste cast op het podium gaat ‘spacen’ in de Rotterdamse Schouwburg, een licht-doorloop doet en daarna een volledige doorloop doet zonder kostuums aan, als voorbereiding voor de try-out van die avond en de première de dag erna. De dansers van de tweede cast zijn in de Scapino studio’s gebleven om daar te repeteren. Als ik de Schouwburg binnenloop zijn de Scapino’s van de eerste cast al semi-druk bezig met repeteren. De repetitor/ balletmeester Hanna Laber wordt geassisteerd door Scapino danseres van het eerste uur, Bonnie Doets, terwijl ze vakkundig korte scenes van de choreografie doornemen op het podium.

een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk13 Dance-talk-een-dag-bij-scapino-ballet2Terwijl technici over en weer lopen, sommige dansers op het podium hun solo meerdere keren moeten doen en licht-standen aangepast worden, bedenk ik me hoe tof het er eigenlijk uitziet dat de dansers nog hun ‘eigen’ kleding aan hebben. Een gestoord mix van kleuren die op de witte dansvloer met kille belichting goed uit de verf komt. De vele solo’s van de voorstelling blijven terugkomen, waarbij door de repetitor interessante codetaal gebruikt wordt om de muziek en belichting steeds op het juiste punt te krijgen. De sfeer blijft ondanks constant over en weer geroep gemoedelijk en ontspannen, net als in de studio’s. In de coulissen worden korte frases doorgenomen, Pilates oefeningen gedaan, overleggen dansers met elkaar en wordt er door sommigen een beetje wezenloos rondgelopen. een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk6 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk5 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk7

De nummers van Reed en Cale, afgewisseld met swingende jazz-muziek, vormen een aparte tegenhanger voor de vloeiende en soms extreem strakke bewegingen van choreografenduo Wubbe en Goecke. Zelfs als de dansers zich niet 100% geven ziet het materiaal er krankzinnig en rauw uit. Aangezien ik het stuk nooit ‘echt’ gezien heb, kijk ik mijn ogen uit en ben ik steeds meer benieuwd naar de volledige doorloop.

een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk3een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk2een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talkMan, ik herinner me na een uur weer hoe lang repeteren duurt en vooral hoe saai al dat wachten voor dansers kan zijn. Dat verklaart ook waarom ik op een gegeven moment bijna mijn nek breek over een been van een danser die backstage op de grond ligt, met vlak daarbij de lichamen van andere verveelde dansers. Er worden gekke selfie’s gemaakt, gekletst, gelachen. Het hoort natuurlijk bij de orde van de dag. Inmiddels loopt Ed Wubbe himself rond, overlegt met Bonnie en technici, waarbij er vooral gestrest wordt over de weerkaatsing van het licht op de spierwitte dansvloer. Misschien toch maar dansen op een zwarte vloer?

15.00 uur: de Doorloop
Danser Danny Boom (bekend van So You Think You Can Dance) trapt het stuk af, terwijl op de achtergrond een oude film begint te spelen. Dit deel is nieuw gemaakt voor deze reprise. Als steeds meer dansers de revue passeren, krijgt het werk meer ‘body’ en voelt het minder gefragmenteerd dat er steeds relatief korte nummers gedraaid worden. De dansers zorgen ervoor dat de muzikale overgangen minder cold turkey zijn. De duetten tijdens Songs for Drella zijn waanzinnig tof, vooral omdat ik ze van zo dichtbij kan bekijken en laten de mix van Wubbe’s vloeiende, en Goecke’s strakke bewegingstaal goed zien. Af ent toe is het duidelijk wie welke bewegingen heeft gemaakt, maar soms heb ik werkelijk geen flauw idee. Die clashes zijn interessant. Go ‘Team Goebbe’!

een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk12 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk10 een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk9een-dag-bij-scapino-ballet-dance-talk8

Intussen wordt er in de coulissen niet meer gekletst of rondgehangen, maar is het één en al opperste concentratie. Ik moet glimlachen als ik zie dat er veel meegezongen wordt met de liedjes, de dansers moeten die natuurlijk inmiddels kunnen dromen. Ik zie ook nu pas dat sommige dansers van de tweede cast ook aanwezig zijn bij deze doorloop en vanuit de gangen en de coulissen ‘hun’ rol mee dansen. Zij moeten immers over een paar dagen ook knallen op het podium als het hun beurt is.

15.40 uur (ongeveer): Kletsen met Mischa van Leeuwen
Terwijl de doorloop in volle gang is tref ik Scapino danser van het (soort van) eerste uur, Mischa van Leeuwen, in de coulissen. Ik kan het niet laten om hem aan te spreken op zijn sterke rol in dit werk. Je kunt in Songs for Drella namelijk écht niet om hem heen. Als ik hem vraag of hij geniet van dit stuk is hij vol lof over de totstandkoming. “Ondanks het feit dat Ed (Wubbe) en Marco (Goecke) zulke verschillende types zijn, was het opvallend gemakkelijk hoe dit stuk gemaakt is. Het klikte in elkaar als Lego. Ze hadden allebei de neuzen dezelfde kant op gehad, hielden rekening met elkaar, terwijl hun werkwijze totaal anders is. Ed is heel vrij, wil graag een samenwerking met zijn dansers aangaan, staat open voor ideeën van dansers en hun eigen creaties, terwijl Marco heel duidelijk weet wat hij wil en precies dát op het podium wil zien. Voor beide is iets te zeggen, want sommige dansers vinden het moeilijk om met iemand te werken die zoveel eigen creativiteit vraagt. Ik kan me goed vinden in beide stijlen, vandaar dat dit stuk zo interessant is voor mij, maar denk ik ook voor het publiek. We laten verschillende kanten van onszelf zien, daar ben ik trots op. We hadden door een andere voorstelling ook maar een paar dagen om dit stuk weer in te studeren, gelukkig zat het werk er bij de meesten van ons nog helemaal in en gaan we vol vertrouwen weer toeren.”

scapino-ballet-mischaAangezien Van Leeuwen al 37 jaar op deze planeet rondhuppelt vraag ik me toch wat hij wil gaan doen als het einde van zijn danscarrière in zicht komt. “Ik creeër zelf heel graag, heb dat nu ook al veel gedaan, dus daar wil ik verder mee gaan maar ik wil hoe dan ook graag op het podium blijven als performer. Dat is mijn roeping, als dat niet meer kan als danser bij Scapino, dan wel op het vlak van bijvoorbeeld mime of in andere theatervormen. Maar tot die tijd denk ik zeker nog 2-3 jaar te dansen. Dat hoort gewoon bij mij.” Terwijl ik (heel ontspannen) verder praat over van alles en nog wat met deze hartelijke meneer, kijkt hij een seconde naar het podium en zegt kalm tegen me. “Wacht even, ik moet even dansen, ben zo terug”, en loopt net op tijd het podium op om daar direct te starten met een nogal explosieve solo. Héél droog. Respect.

16.30 uur: In gesprek met Ed Wubbe
Als kers op de dansante appelmoes heeft meneer Wubbe ook nog even tijd om met mij te praten over de voorstelling en over zijn visie. Hij beaamt Mischa’s observatie. “Marco en ik kennen elkaar al vele jaren, omdat hij huischoreograaf bij ons was, dus toen de gelegenheid zich voordeed besloten we een keer samen te gaan creëren. Dat ging heel organisch. Door de vertrouwensband die we hebben konden we ondanks onze verschillen in stijl en aanpak toch gelijkwaardig samenwerken. We zijn allebei geïntrigeerd door het werk van Warhol en het inspireerde ons om een hele voorstelling aan zijn werk en nalatenschap te wijden. De beslissing om dit werk als terug te laten komen komt zowel doordat zijn werk nu nog zoveel mensen aanspreekt, maar ook aangezien we dit jaar bij Scapino een beetje een ‘Warhol-jaar’ hebben, aangezien de voorstelling ‘Icons’ hier ook over ging. Ook geeft het ons rust om een dergelijk succesvol werk terug te laten komen, mij in het bijzonder, want mijn brein staat nooit stil. Ik ben nu al bezig met wat we over een jaar aan het doen zijn en bezig met dans te maken. Ook ben ik nog steeds trots op ‘Songs for Drella’, ondanks dat ik het niet perfect vindt, want ik geniet van de sterke momenten en het feit dat ik samen met een andere choreograaf dit heb gemaakt. Ook de kostuums zijn van combinaties van verschillende ontwerpers, dus de samenwerkingen zijn bij ‘Songs for Drella’ niet alleen op dansvlak gaande. Dat komt weinig voor in de danswereld.”Dance-talk-een-dag-bij-scapino-ballet

Op de vraag of hij zo’n samenwerking nog eens zou willen doen, komt Wubbe er niet zo snel uit. “Het gebeurt eigenlijk bijna nooit dat choreografen zo samenwerken en ik denk dat er echt veel vertrouwen en een goede band moet zijn wil een dergelijk project slagen. Met iemand als Felix Landerer zie ik dat nog wel voor me, maar dat zullen we zien in de toekomst. We gaan ons nu richten op een mooie reprise waarbij we een uitgebreide tournee gaan doen, een mooie kans ook voor de jongere dansers in het gezelschap. Die krijgen hiermee de mogelijkheid om podiumervaring op te doen en volwaardig mee te draaien met ons gezelschap. Ik hecht daar, naast de oude garde, veel waarde aan. Zij zijn de toekomst. Juist door de diversiteit van de bewegingstaal is het een geschikte vuurdoop voor hen.”

Het gesprek met Wubbe gaat nog lang door over van alles in de danswereld en ik kan niet anders zeggen dan dat ik nog nooit iemand van dergelijke statuur heb ontmoet die zo oprecht aardig, geïnteresseerd en open was. Heel fijn. Ik verlaat met vloeiende (maar soms ook strakke) bewegingen de Schouwburg. De dansers gaan eten en daarna begint de try-out. Wát een dag! Toi toi toi Scapino’s.

Ik heb ontzettend genoten van deze dag, ik hoop jij ook van deze reportage. Ik ben nu nog meer dan ooit benieuwd om dit werk in volle glorie in het theater te zien. Dat gaat zeker gebeuren. Heb jij Songs for Drella al gezien? Wat vond je ervan?

Op de hoogte blijven van alles rondom Dance Talk? Hier kun je me vinden:

X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Facebook: Dancetalk
X Instagram: Dancetalk_nl

Meer weten over Songs for Drella? Check hier de website van Scapino Ballet Rotterdam.

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

Laat een reactie achter