Summertime SadnessIk heb geen 9 tot 5 baan, slijt mijn dagen niet op een muf kantoor met tl-verlichting en kont-krabbende collega’s. Ik ben bijna elke dag op een andere plek, met andere mensen en mag ‘dans’ mijn beroep noemen. Een feestje toch? Iets wat ik echter een beetje heb verdrongen dient zich nu weer redelijk hysterisch aan: het vinden van werk voor de zomer. Een krampachtige zoektocht om rond te komen in juli en augustus wat de meeste freelance dansprofs stress oplevert, want we zijn ineens werkeloos. Ik schreef deze brief aan meneer Zomerbaan als een wake-up call voor mezelf, maar misschien ook voor jou of als eye-opener voor mensen buiten het dansvak. Hoe dan ook… tijd voor actie!

Lieve meneer Zomerbaan,

Daar ben ik weer. Na maanden niet aan je gedacht te hebben, schrik ik een paar nachten geleden wakker, want je staat ongegeneerd de Macarena te doen in mijn hoofd. Waar ik blijkbaar naïef aan het genieten was van mijn leven, het steeds warmer wordende weer, algehele positiviteit en joie de vivre, hang je nu als het ‘Zwaard van Dans-ocles’ boven mijn hoofd. Wie ben ik ook alweer vraag je je misschien af?

Ik ben een afgestudeerd danskunstenaar die haar dagen vult met schrijven over dans, zelf dansen, lesgeven, bloggen en meer. Ik ben een bezige bij. Dat haalt niet weg, lieve Zomerbaan, dat ik straks weer met hangende pootjes voor je deur sta. Hopend dat je opendoet en me iets te doen geeft waardoor ik niet in een financiële en ook mentale dip terecht kom. Ik hoop dat je me kunt helpen in de zomermaanden, want ik wil niet in één keer terug gaan naar mijn schrale studentenbestaan en nee, ik ben totaal niet het type die ervan houdt om maandenlang niks te doen. Iets met workaholic zijn.

Door het dansseizoen heen heb ik gelukkig genoeg werk, ik mag in mijn handjes knijpen dat ik rondkom en af en toe leuke dingen kan doen. Het is nog steeds geen vetpot en een werkweek van 45/ 50 uur (of meer) is me dan ook niet vreemd. Niet elke freelancer bevindt zich in mijn positie, het kan nog slechter; sommige dansers hebben maandelijks financiële steun van familie nodig of leven zo zuinig dat ze tot hun 33e in een studentenkamer wonen en nooit op vakantie kunnen gaan. Ik ben trots op wat ik bereikt heb in de danswereld en haal plezier uit wat ik doe, maar al mijn diploma’s, ervaringen en stralende persoonlijkheid doen er in de zomer ineens niet zo veel meer toe, want alle dansinstellingen sluiten en dus zit ik als freelancer ineens zonder werk. Als de sleutels van vele dansstudio’s in juli de boel dichtdraaien hoor ik mijn portemonnee weer jammeren en wolven op de achtergrond huilen en dat gebeurt niet alleen bij mij. Dit geldt voor alle freelance dansprofs, maar ook voor andere freelance kunstenaars. Sommige dansers zijn in loondienst, die hebben dit probleem niet, maar voor de meesten die in de zomer niet naar het buitenland gaan om te werken of danswerk hebben bij de instellingen die nog wel open zijn, is er geen andere keuze dan 2 maanden negeren wie je bent en werk doen wat niet overeen komt met je ware kunnen. Misschien zouden we meer moeten sparen zeg je? Even serieus meneer Zomerbaan, als je met het salaris wat je krijgt al nauwelijks je hoofd boven water kunt houden tijdens een ‘gewone’ maand, hoe ga je dan ook nog geld apart zetten om een periode van twee maanden te overbruggen?  

Dit zomerbaan probleem is ‘part of the job’ en sommige mensen zouden echt hun moeder verhuren om dansprof te zijn. Maar voor mij is de naderende zomer eerder stressvol dan een vooruitzicht van vrijheid-blijheid. Want oh ja: net zoals normale mensen willen wij dansers ook op vakantie gaan en eh.. leuke dingen doenn zoals andere stervelingen. Daar heb je nog meer geld en stabiliteit voor nodig buiten de vaste lasten. Er zijn weinig dingen zo frustrerend als het missen van financiële zekerheid en vooral het weten dat je beter kunt qua werk. Want ja Zomerbaan, laat ik nu even de vinger naar jou wijzen, veel waardige opties geef je me namelijk niet. Voor een tijdelijke baan met mijn opleidingen en werkervaring kan ik normaliter bij de meeste dansinstellingen, theaters en andere kunstzinnige plekken terecht, maar heb ik in de zomer nog de meeste kans op een baan bij een animatieteam op een camping (yikes), het rondbrengen van post, werken in een magazijn, achter de kassa, telemarketing of in de horeca. Ik vind het gewoon gênant. In het dansseizoen voel ik me een ster en in de zomer een loser. Hoe schizofreen is het dat wij dansers qua status ineens gelijk staan aan scholieren die hun vakantie in Salou willen bekostigen terwijl de meesten van ons normaliter op de bühne staan? En terwijl je je wenkbrauw optrekt weet ik dat ik wel hard kan blijven mekkeren hierover, maar het toch niet gaat veranderen. Dit is wat erbij hoort als je niet in loondienst bent in het dansvak.

Ik kom je dus weer opzoeken Zomerbaan, bij een uitzendbureau, op het internet, rondvragend bij vrienden. Ik vat je dit jaar als een koe bij de horens en ben eens een keer niet te laat om de feiten onder ogen te zien. Ik zal je zoeken samen met denk ik duizenden andere podiumkunstenaars. Hopelijk zet je me dit jaar niet te erg voor schut en kan ik na de zomer weer opgelucht ademhalen en teruggaan naar mijn leven waar ik in ieder geval belangrijker ben dan het rondbrengen van vakantiekaarten. Ofzo. 

Met ha(r)telijke groeten,

Lisa

summer189

Oh ja Zomerbaan, hier wil ik dus heen..

Mijn advies!
Misschien voel je je totaal niet aangesproken omdat je dit probleem helemaal niet hebt. Ik kan je dan alleen maar feliciteren. Mocht je echter wel in hetzelfde schuitje zitten dan raad ik je aan om nu op zoek te gaan naar werk en plannen te gaan maken. Hoe eerder je erbij bent, hoe groter de kans dat het lukt om werk te vinden. Wellicht kunt je de komende maanden wel iets zuiniger leven waardoor je al iets minder geldstress hebt in de zomer. In de maand mei ben je voor de meeste tijdelijke banen nog wel op tijd qua solliciteren, maar later dan dat wordt sowieso Mission Impossible en heb je of de keus om écht gênant werk te doen of werkeloos thuis te zitten. Voorkom teleurstelling en stress door vandaag nog iets te gaan bedenken. Bel mensen die je kent, check bij je opdrachtgever of er toch nog klussen zijn en wat ik vooral kan aanraden: probeer iets op te zetten met collega’s. Zomercursussen voor dans organiseren kan (financieel gezien) succesvol uitpakken, maar weet dat dit per regio verschilt en het ook belangrijk is dat je marktonderzoek doet naar de behoefte en concurrentie in de buurt. Wie weet zijn er ook nog danskampen die docenten zoeken en waar je in ieder geval een paar weken aan de bak kunt. Zoals ik ook al eerder zei kan het voor vele dansers nuttig zijn om een docentendiploma in een meer sportschool-traningsstijl te hebben, want in de zomer staan vele sportscholen te springen om invaldocenten. Check of er nog een opleiding tot Pilates/ Zumba/ Yoga docent georganiseerd wordt binnenkort. Het zet misschien niet volledig de zoden aan de dansante dijk, maar alle beetjes helpen. Voor de langere termijn is het ook nuttig om in ieder geval parttime een baan te hebben in loondienst, desnoods buiten de danssector. Op deze manier heb je een betere buffer voor als freelance werk wegvalt en bouw je vakantiedagen op, a.k.a. de Heilige Graal in de zomer. Iets met niet werken maar toch betaald krijgen. Wow. Hoe dan ook: de tijd van semi-onbezorgdheid is voorbij… maar hopelijk betekent deze wake-up call dat je straks toch kunt genieten van de warme(re) maanden en welverdiende rust.

Hoe pak jij het aan in de zomer? Heb jij wel werk of moet je nog op zoek? Deel je tips en ervaringen! Ik ben benieuwd..

Op de hoogte blijven van alles rondom Dance Talk? Hier kun je me vinden:

X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Facebook: Dancetalk
X Instagram: Dancetalk_nl

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

4 reacties

  1. Lisa, ik sta open om iets te organiseren in de zomer! Meneer zomerbaan vloog bij mij deze week ook ineens weer door mijn gedachten en om nou te zeggen dat ik hem een warm welkom geef….. Mail me!

  2. Mijn tip: http://www.mambo.nl/over-mambo-reizen/mambo-medewerkers/vacature-reisbegeleiders/
    Ik doe het al jaren en ik vind het heerlijk. De wereld rondreizen, groepen begeleiden (geloof me, het is geen animatiewerk -urgh-) en op het einde van de maand toch nog de huur kunnen betalen. Het is geen vetpot financieel gezien, maar ik krijg er heel veel andere rijkdom voor terug.. :)

Laat een reactie achter