fitness-workout-ideas-extreme-stretchingOf je nu nog volop aan het studeren bent, net klaar bent met de dansacademie of al jaren werkt in het vak; als dansprof zijn er voor iedereen genoeg uitdagingen en valkuilen. Dit is niets nieuws natuurlijk. Toch zijn er vele dansers die vooral aan het begin van hun carrière (maar ook later) geneigd zijn zowel op zakelijk, emotioneel als gezondheidsvlak dingen soms ongunstig aan te pakken. Van onbetaald werken, tot afwijzingen persoonlijk nemen, te weinig ‘nee’ zeggen en verkeerde dingen eten. Ik heb me er ook schuldig aan gemaakt, maar weet inmiddels wat beter. Lees hier 7 (beginners)fouten en hoe je ermee om kunt gaan..

1. Onbetaald werk doen
Een van mijn grootste ergernissen in het dansvak is dat er zóveel werk wordt aangeboden zonder dat hier een financiële vergoeding tegenover staat én het feit dat er ontzettend veel dansers zulke klussen alsnog aannemen. Zo wordt dit wanbeleid in stand gehouden en wordt de markt verpest voor mensen die wel willen werken voor geld, zoals, eh, normale mensen. Vooral als je beginner bent in het wereldje, is het lastiger om dit in te zien en ben je sowieso sneller geneigd overal ‘ja’ op te zeggen. Ik heb tot een aantal jaren geleden vaak onbetaald gewerkt of voor een veel te lage vergoeding voor het aantal gewerkte uren. Ik was allang blij werk te hebben. Dit begon na een tijd toch te wringen, vooral als ik om me heen keek naar mensen die werkten buiten de danswereld, mijn vaste lasten ook steeds hoger werden en ik had, zoals een normaal mens, zin om af en toe iets voor mezelf te kunnen kopen. Ook het argument van opdrachtgevers dat het onbetaalde werk gezien moest worden als ‘ mooie promotie voor jezelf’ of dat het ‘leuk staat op je CV’ begon me de keel uit te hangen. Natuurlijk snap ik dat het in deze moeilijke tijden als danser fijn is om het gevoel te hebben dat je dans-ervaringen opdoet, jezelf blijft ontwikkelingen en in het dansvak bezig bent, in plaats van weg te kwijnen in een schoenenwinkel. Het is je passie. Maar naast het feit dat je het dus verpest voor iemand anders, zeg je eigenlijk tegen jezelf dat jij en je werk niets waard zijn. Heel hard, ik weet het, maar daar komt het op neer. Zorg als danser, ook al ben je student of prof dat je ALTIJD een vergoeding krijgt. Misschien is het geen financiële, maar zorg dat jij er iets uit haalt. Niet alleen voor je eigenwaarde, maar ook voor het signaal dat je uitzendt naar een opdrachtgever. Dans is geen hobby en van passie kun je niet (over)leven. Ik werk in ieder geval nooit meer onbetaald en dat heeft mijn carrière er totaal niet op verslechterd kan ik je vertellen. Meer weten waarom onbetaald werken niet kan? Zie hier mijn artikelen Gratis werken? Nooit (meer) doen en Stage-leed en gebakken (carrière)lucht.

dance-talk-beginnersfouten-dansers2. Auditie-trauma’s
Een van de dingen waar ik een aantal jaren geleden erg veel moeite mee had, is het omgaan met afwijzingen bij audities. Ik ben af en toe nog een zacht bolletje met smeerkaas op dat vlak hoor, en kan door mijn perfectionistische trekjes altijd denken dat ik meer en beter had moeten doen. Maar inmiddels weet ik beter. In de danswereld zijn er altijd véél meer auditanten dan beschikbare plekken, dus afgewezen worden is part of the game. Ik kon me echter toen zo ergeren aan het feit dat iemand die (in mijn ogen) minder goed gepresteerd had tijdens een auditie, wel gekozen werd. Ik ging na dat soort momenten twijfelen aan mijn danstalent, of mijn lijf wel flexibel, dun, of uitgedraaid genoeg was, etc. En velen doen dat nog steeds. Die storten (volledig) in na zo’n afwijzing en sommigen stappen hierdoor uit de danswereld. Zonde! Nu ik een aantal jaren verder ben, weet ik dat je het allemaal niet zo persoonlijk moet nemen. Natuurlijk is het goed om hard te trainen, kritisch te zijn naar jezelf toe, hoe je gepresteerd hebt tijdens de audities en eventueel gegeven feedback ter harte te nemen, maar de redenen waarom mensen gekozen worden heeft met veel meer te maken. De gedragen kleding, haarstijl, accessoires, of je al eens eerder met een opdrachtgever gewerkt hebt of een ‘bekende’ naam hebt is ook bepalend. Ook het feit dat er bij audities vaak sprake is van type-casting, speelt een rol. Daar heb jij niet zoveel invloed op. Mijn advies is om goed te kijken naar de mensen die worden aangenomen, te kijken waar je wel of geen invloed op kunt hebben en vooral audities te blijven doen. Laat je niet afbranden. De ervaring van een auditie is nuttig en na 10 keer afgewezen te zijn kan de 11e keer succes betekenen. Je weet het niet. Uiteindelijk doe je audities denk ik ook beter als je niet je hele zelfbeeld daar vanaf laat hangen. Op dat vlak slaat het hele concept van ‘Dance for your life’ bij SYTYCD ook nergens op. Werk hard, zorg dat je opvalt, maar blijf realistisch en happy met jezelf. Je bent goed zoals je bent.

3. Dansdocenten-negativiteit
Als dansdocent is het ook wel eens lastig om dingen niet persoonlijk te nemen, vooral als je net begint. Je stelt je als dansdocent kwetsbaar op voor een groep, wordt beoordeeld door niet alleen leerlingen maar ook door vaak kritische ouders en moet altijd 100% geven om je leerlingen (fysiek) te motiveren. Dat is zwaar. Dit alles naast de leuke aspecten van het vak he! Toen ik in mijn studententijd les gaf bij een kleine dansschool en er in mijn les maar 4 leerlingen kwamen opdagen, voelde dat als falen. Vooral doordat een collega in dezelfde stijl lesgaf en haar les wel vol stond. Het helpt ook niet dat je bij een kleine groep 10x zo hard moet werken om de vaart erin te houden, waardoor je motivatie nog meer op de proef wordt gesteld. Toch heb ik geleerd dat je als dansdocent negatieve gedachten over jezelf los moet laten. Ook als leerlingen of ouders negatief doen. Je moet natuurlijk altijd kritisch kijken naar de invulling van je les en wellicht aanpassingen maken, maar er is een grens. Dat vergeten sommigen nog wel eens, met een gedemotiveerde mindstate tot gevolg. Er zullen altijd mensen zijn die niet fan van je zijn en je kunt niet iedereen pleasen. Vooral dat laatste is een mantra wat je in het begin van je carrière en misschien nu nog vaak moet uitspreken naar jezelf toe. Het volgende gezegde heeft mij in ieder geval erg geholpen toen ik nog moeite had met negativiteit van mensen: ‘If they don’t know you personally, don’t take it personal.’ Adem in, adem uit en laat jezelf niet gek maken.

dance-talk-beginnersfouten-dansers24. Zakelijke afspraken
Als je mij en Dance Talk (een beetje) kent, dan weet je dat ik me hard maak voor betere werkomstandigheden voor freelance danskunstenaars. Ik heb aan den lijven ondervonden hoe verkeerd het kan gaan op zakelijk vlak; facturen werden bijvoorbeeld 5 maanden te laat uitbetaald, ik ben bedreigd door een opdrachtgever terwijl ik in mijn gelijk stond, mondelinge afspraken werden ontkend maar omdat er niets zwart op wit stond had ik geen poot om op te staan.. Toen ik begon met werken als dansprof wist ik te weinig over de zakelijke kant van het vak, ik was allang blij (en trots) als ik ergens mocht gaan werken. Toen ik steeds meer werkgevers sprak ontdekte ik een vreemd, nog altijd bestaand patroon. De meesten willen de touwtjes zelf in handen houden, als in, zij geven het uurtarief aan, vertellen wat de werkomstandigheden zijn, of juist niet, en onderhandeling en zakelijk ingesteld zijn als dansprof is ‘not done’. Je werkt toch vanuit je passie? Net alsof je in loondienst bij diegene bent, wat natuurlijk niet zo is. Zo hebben zulke opdrachtgevers wel de lusten, maar niet de lasten. Ik trok toentertijd altijd aan het kortste eind, met de eerder genoemde onbetaalde facturen, ongunstige afspraken en inferieure positie tot gevolg. Na 2 jaar op deze manier gewerkt te hebben was ik er klaar mee. Ik onderhandel sindsdien altijd over mijn uurtarief wat je als freelancer ook behoort te doen, weiger werk als de vergoeding ongunstig is, leg al mijn mondelinge afspraken per mail of brief vast, laat dit bevestigen, ik kom in actie volgens de wet als een factuur te laat betaald wordt en stuur al mijn facturen als pdf-bestand op zodat er niet mee gesjoemeld kan worden. Nu heb ik bijna nooit meer problemen met opdrachtgevers. Heel fijn. Check mijn Carrière pagina als je meer tips op zakelijk vlak wilt hebben. Als freelancer heb je het echt zelf in de hand, wees geen muts of mak schaap. Fight for your right.

5. Balans werk/ privé
Ondanks het feit dat ik gek ben op wat ik doe, zowel als dansprof als schrijver, hou ik sinds een tijd voor ogen dat het HEEL belangrijk is om werk en privé gescheiden te houden en vooral voldoende tijd en ruimte in te plannen voor het privé gedeelte. Het gebeurt namelijk vaak dat dansers opgebrand raken door het elke dag (hard) werken, constant ergens anders zijn, reizen, onregelmatige werktijden en daarbij raken velen in een sociaal isolement omdat ze mensen met een ander ritme mislopen. In dit vak wordt je vanzelf een workaholic, juist doordat de meesten met man en macht bezig zijn de (financiële) eindjes aan elkaar te knopen en vooral heel veel passie hebben voor wat ze doen. Ik ontdekte een tijd geleden dat ik werkelijk alleen maar bezig was met dans, me constant omringde met dansmensen en eigenlijk geen tijd meer maakte voor mezelf, voor mijn vrienden buiten de danswereld, hobby’s en andere passies. Ik zei nergens ‘nee’ op als het met dans en werk te maken had. Ik was op een gegeven moment totaal uitgeblust, niet meer geïnspireerd, vaak moe en had het idee dat ik de hele tijd dingen ‘moest’. Dit zijn allemaal voortekenen van een burn-out of overspannenheid, waardoor ook blessures op de loer liggen. Ik heb op een gegeven moment keihard op de rem getrapt en een paar regels ingesteld om de balans tussen werk en privé te verbeteren: ik werk in het weekend weinig tot niet, zorg dat ik altijd één avond doordeweeks vrij ben, ga niet meer naar elke dansvoorstelling waar ik kaarten voor krijg (klinkt als luxe, maar is gewoon werk voor mij), zie vaker vrienden buiten het dansvak en bezoek regelmatiger musea, bioscopen, exposities, etc. Ik merk dat ik veel meer energie heb, meer gemotiveerd en enthousiaster ben als de werkweek weer begint. Ik heb ook veel meer inspiratie voor mijn danswerk gekregen. Ik kan het dus echt aanraden om de balans te checken en aanpassingen te maken. Er is meer in het leven dan dans en ik denk dat je met die mentaliteit niet alleen meer geniet van het danswerk dat je doet, maar ook beter en langduriger als dansprof werkzaam zal zijn.

dance-talk-beginnersfouten-dansers36. Het lichaam forceren
Als ik terugdenk aan hoe ik jaren geleden soms omging met mijn lijf kan ik echt ineenkrimpen van schaamte, vooral op het vlak van stretchen. Het is een gewoonte in ons dansvak om het lichaam te pushen tot de grens en helaas soms ver daar overheen zonder dat we dat doorhebben. Je wilt als danser immers alles eruit halen wat erin zit, niet ‘zwak’ zijn en vooral aan het begin van je carrière ken je je lichaam nog niet zo goed en zijn de gevolgen op de lange termijn moeilijker in te schatten. Een van de meest voorkomende beginnersfouten onder dansers is het idee dat je lichaam volledig kunt kneden en aanpassen als je maar vaak en intensief genoeg stretcht. Met dit fabeltje vergeten we dat je hiermee je gewrichten en je spieren permanent kunt beschadigen en bovendien je lenigheid maar voor gedeelte hiermee te vergroten is. Vooral als je al volgroeid bent zijn er maar beperkte mogelijkheden en heb je door het forceren van bijvoorbeeld de uitdraai meer kans op blessures dan een meer indrukwekkendere 1e positie. Het is niet voor niets dat spierscheuren in de top 3 staat van blessures onder dansers, waar veelal te extreem of verkeerd stretchen aan ten grondslag ligt, zoals door gebruik van stoelen (zie eerste foto van dit artikel) en het uren lang liggen of zelfs slapen (!) in een stretchpositie. Dag gezonde knieschijven, heupen, ruggenwervels, etc. Ik vertelde in dit artikel al eens over een ex-klasgenot die door een docent in een heftig stretch-positie gedwongen werd, een spier scheurde en ze heeft uiteindelijk wekenlang moeten herstellen daarvan. Misschien hebben we door het constant ervaren van spierpijn en de mentaliteit dat je altijd ‘door’ moet gaan, een verkeerde omgang met pijn en de signalen die ons lichaam geeft om te stoppen. Ik heb een harde les geleerd toen ik na een heftige stretch zonder opgewarmd te zijn (onder het motto ‘ik MOET leniger worden’) mijn heupflexor scheurde. Dat nooit meer. Wees dus liever voorzichtig met stretchen en denk ook altijd aan je gewrichten, daar moeten we minstens zo zorgvuldig mee omgaan. Stretch altijd opgewarmd, nooit te lang, laat je nooit stretchen door iemand anders tenzij het een medicus is en gebruik alleen veilige attributen zoals elastieken.

dance-talk-beginnersfouten-dansers47. Fabeltjes omtrent eten en drinken
Enige tijd geleden las ik in de media dat er gedacht wordt dat dansers te weinig eten. Een totaal fabeltje. De meeste dansers die ik ken eten meer dan genoeg (soms zelfs teveel), maar wellicht niet altijd de juiste dingen of op de juiste momenten wat vooral als beginner nog lastig in te schatten/ plannen is. Voeding heeft echter een gigantische invloed op de prestaties, uithoudingsvermogen, blessureherstel en ga zo nog maar even 10 jaar door, dat zelfde geldt voor het drinken van voldoende water, wat ook nog wel een aandachtspunt is voor velen. Een menu van kipcorns, cola, sportdrankjes en de populaire Albert Heijn-maaltijdsalades doet weinig voor je, vooral omdat het een te lage voedingswaarde heeft. Hierdoor loop je ook meer risico op het krijgen van blessures. Het is eveneens een fabeltje dat je als danser constant grote bakken pasta moet wegwerken, vooral witte pasta, iets wat ik voorheen bijna dagelijks deed. In groenten zitten veel meer vezels, ze zorgen bovendien niet voor een energie-dip en zijn lichter verteerbaar voor je lijf. Een aanrader dus. Dit zijn mijn beste tips op het gebied van eten en drinken:
– Probeer niet afhankelijk te zijn wat een kantine of kiosk te bieden heeft, neem altijd eigen eten mee als je op pad gaat
– Vooral tussendoortjes zijn valkuilen, verkies altijd fruit boven mueslirepen (zit vaak glucosestroop in, a.k.a. duivelstroop)
– Laat sportdrankjes achterwege, water of kokoswater is veel gezonder voor je
– De verhoudingen van elke maaltijd moet als volgt zijn: 2/4 of 3/4 groenten, 1/4 granen (alleen volkoren) en eventueel 1/4 vlees of vis
– Als je danst moet je per half uur minstens 300ml water hebben gedronken om uitdroging te voorkomen (dus 1,5 uur trainen is ongeveer 1 liter drinken)
– Zorg dat je tussen het dansen door zo licht mogelijk eet en bij zwaardere maaltijden altijd 1,5-2 uur verteringstijd incalculeert om maagklachten te voorkomen

Ik hoop dat je iets kunt met dit artikel. Misschien klinkt het woord ‘fouten’ hard, maar zo bedoel ik het niet. Heb jij nog ervaringen/ levenslessen die bij dit overzicht passen? Laat het weten op de Dance Talk Facebook pagina of hieronder bij de comments!

Op de hoogte blijven van alles rondom mij en Dance Talk? Hier kun je me vinden:

X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Facebook: Dancetalk
X Instagram: Dancetalk_nl

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

Laat een reactie achter