THE MISSING DOOR --« Rahi Rezvani_online_6 @Onlangs was ik bij de première van Start Again, de nieuwste voorstelling van het Nederlands Dans Theater met daarin choreografieën van Gabriela Carrizo, Franck Chartier en Lightfoot/ León. Zoals de titel suggereert is deze voorstelling een nieuw begin voor NDT: het kenmerkt de (tijdelijke) verhuizing van hun thuisbasis, het Lucent Danstheater, naar het Zuiderstrandtheater in Scheveningen. Ergens verwachtte ik dus verdrietige taferelen aan te treffen bij deze eerste avond en was ik voorbereid op het schenken van gratis knuffels aan troosteloze dansers, maar dat bleek onnodig. Ik werd geconfronteerd met dans zoals ik nooit eerder gezien had, een feestje waard. Lees hier mijn eerlijke review…

The Missing Door
Start Again begint met The Missing Door, een stuk van Gabriela Carrizo dat in 2013 in première ging. Zodra het doek open gaat zie ik een tafereel wat ik to-taal niet verwacht had bij een NDT voorstelling. Alsof ik naar een filmset kijk zie ik een groezelig café/ hotel op het podium, een setting die niet zou misstaan bij een gemiddelde horrorfilm. Dansers liggen als lijken op de grond, de sfeer is naargeestig en onthutsend, een danser veegt een dubieuze substantie van de grond (bloed?), waarna het stuk langzaamaan begint en alles tot leven komt. En met alles bedoel ik.. alles. Van flikkerende lampen (een horror-klassiekertje), aardbevingen, onzichtbare windvlagen, uit zichzelf bewegende deuren en attributen; onzichtbare, externe krachten hebben het geheel in zijn macht en maken de dansers weerloos en mij ook. Ik heb werkelijk nog nooit zoiets gezien. Geniale danser Roger van der Poel heeft duidelijk de hoofdrol en vermengt zich in ongeloof als ook in trance met anderen die bezeten, in een trip, apathisch of in paniek verschijnen en verdwijnen. Ze bewegen roekeloos. Rennen, vallen, krioelen, ze lijken vast te lopen en worden door-/ teruggespoeld in indrukwekkende solo’s, duetten en groepsstukken, waarbij nog net geen ruggen en nekken gebroken worden. Het zweet breekt me uit. Ik moet denken aan films als The Shining en The Excorcist., zo’n cinematografische feel heeft het geheel. Eenieder op het podium is de grip op de realiteit en het leven kwijt, of wat daar nog van over is. THE MISSING DOOR --« Rahi Rezvani_online_5 @
Vreselijke geluidseffecten vullen mijn oren en zetten samen met het onvoorspelbare decor mijn lichaamshaar in standje ‘verticaal’. De grenzen van danserslichamen worden veelvuldig opgezocht, waarbij vooral het vloerwerk en de wilde ontmoetingen tussen de dansers opvallen. Slachtoffers en daders. Verloren mensen. Niet alleen tonen ze in The Missing Door hun acteertalent (waar een gemiddeld toneelgezelschap nog een puntje aan zou kunnen zuigen), maar zijn ook de fysieke prestaties van buitenaards niveau. Dit is hoe een dansvoorstelling eruit zou zien als Stephen King choreograaf zou zijn en topdansers tot zijn beschikking zou hebben. Huiveringwekkend. Het is alsof Carrizo de dansers zover heeft gekregen om te bewegen op een manier die niets meer met dans te maken lijkt te hebben, maar simpelweg de belichaming is van alles wat duister is in deze wereld. Beweging, acteerwerk, decor, geluidseffecten en lichtontwerp komen met angstaanjagende perfectie samen en laten me hijgend in mijn stoel achter. Een surrealistische droom voor de verloren ziel. Mijn god.

THE LOST ROOM --«Rahi Rezvani_online_8The Lost Room
Ik ben nog lang niet klaar om afscheid te nemen van dit avontuur, maar na een korte pauze blijkt dat ook niet te hoeven. The Lost Room van Franck Chartier is zó in lijn met The Missing Door, dat ik zonder het programmaboekje niet door zou hebben gehad dat het van een andere maker afkomstig is. Nu gesitueerd in een schip op zee, wordt in dit nieuwe werk het horror-niveau nog een tandje opgevoerd. Waarbij tijdens The Missing Door een aantal rollen, zoals van Roger van Der Poel, Fernando Hernando Magadan en Marne van Opstal, sterk naar voren kwamen, is er nu meer ruimte voor de anderen en voor griezelige hallucinaties waar zelfs het woord hallucinatie bang van zou worden. Onzichtbare baby’s huilen, dansers vallen als een golf van lijken over elkaar heen, deuren die eerst naar buiten leidden zijn in een seconde veranderd in kledingkasten en gewaagde lifts en trucs grenzen aan het krankzinnige. Ik wacht eigenlijk tot iemands hoofd 180 graden draait of dansers door muren komen lopen. In dit stadium heb ik mijn ideeën over dansvoorstellingen van NDT compleet over boord gegooid. Het raakt al mijn duistere snaren. THE LOST ROOM --«Rahi Rezvani_online_7De bewegingstaal is ook nu net zo ijzersterk en ogenschijnlijk rug-brekend als bij The Missing Door, maar gaat op momenten naar het absurdistische toe waardoor mensen in de zaal soms lachen, ik overigens niet. Misschien omdat de scènes mensen ongemakkelijk laten voelen, het is ook niet niks als je duistere fantasieën werkelijkheid ziet worden in de lichamen van deze geniale dansers. Zoals het moment waarop Marne van Opstal rondloopt met iemands hoofd, of een van de dansers geconfronteerd wordt met de oudere versie van zichzelf. Ergens treurig, maar ook zó spannend om naar te kijken. The Lost Room is één lange climax van geniale duisternis. Er is geen enkele dip, geen voorspelbaarheid, geen rust, geen happy end. Gekmakend geniaal.

STOP-MOTION --½Rahi Rezvani_online_10 @Stop-Motion
Voor mij is het de tweede keer dat ik Stop-Motion van Sol León en Paul Ligtfoot zie, mijn eerste keer was tijdens het NDT afscheidsgala voor de zomervakantie, waar je hier mijn review al over kon lezen. Ook nu zie ik de schoonheid van het geheel; de melodramatische muziek en opbouw, het hoog-technische materiaal wat zowel sensualiteit als kracht uitstraalt, met vele delicate overgangen en overtuigende duetten. Een totaal andere sfeer dan de vorige twee stukken. Dit is échte moderne dans, zoals we dat van NDT gewend zijn, en is qua stijl en vormgeving gerust adembenemend te noemen. Echter is er vanavond voor mij niet zoveel adem meer te benemen, want na The Missing Door en The Lost Room ben ik als kijker zó verzadigd en geïnspireerd dat Stop-Motion als dansante mosterd na de maaltijd voelt. De beslissing om Stop-Motion aan het einde van deze avondvoorstelling te zetten, is voor mij dan ook een raadsel. Zal het met het kunstige poeder in de choreografie te maken hebben, waardoor het praktisch gezien in deze volgorde moet? Hoe mooi Stop-Motion ook is, bij mij komt het niet meer binnen. Ik zit vol, hoe hard ik ook probeer te genieten van de poëtische beelden die ze neerzetten en het geniale heerschap dat Roger van der Poel heet, die ook nu weer de show steelt. Lichaamsdelen vliegen met wetenschappelijke precisie alle kanten op, de dansers tarten de zwaartekracht veelvuldig, maar het blijft oppervlakkig. Ik kan het gewoon niet de waardering geven dat het stuk, als het op zichzelf zou staan, verdient. Zonde.

STOP-MOTION --½Rahi Rezvani_online_2 @Een laatste gedachte
Waar het gezelschap met The Missing Door en The Lost Room een totaal vernieuwende, baanbrekende weg inslaat waar ik werkelijk van op mijn stoel wil gaan springen van blijdschap, toont Stop-Motion de veilige schoonheid waar het gezelschap denk ik vooral de massa mee wil
pleasen. De massa die misschien niet openstaat voor de duistere dromen van Chartier en Carrizo en simpelweg ‘mooie’ dans willen zien zonder teveel poespas of uitdagingen. Daar hoor ik niet bij. Ik had Start Again met liefde 5 sterren gegeven, een unicum bij Dance Talk, maar door de combinatie/ volgorde van werken valt daar voor mij één af. Uiteraard alsnog reden genoeg om Start Again te bezoeken, want het niveau is sky high en er is genoeg te zien om jezelf letterlijk en figuurlijk in te verliezen, wat je smaak ook is. Al helemaal als je Stop-Motion nog nooit gezien hebt.

4 Stars (4 / 5)

Beeld: allen Rahi Rezvani.

Ik hoop dat je hebt genoten van mijn review. Heb jij Start Again gezien, of zou je dat willen? Laat het weten in de comments hieronder of op de Dance Talk Facebook pagina.

Op de hoogte blijven van alles rondom mij en Dance Talk? Hier kun je me vinden:

X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Facebook: Dancetalk
X Instagram: Dancetalk_nl

 

facebooktwittergoogle_pluspinterest

Laat een reactie achter