CLOWNS -® Rahi Rezvani_print_6Twee wereldpremières van choreografen León & Lightfoot en Hofesh Shechter. Check. Dansers van het hoogste niveau. Check. Moeite om tijdens de voorstelling niet op te staan en mee te gaan dansen. Check. Zin om mezelf aan de voeten van de dansers te werpen. Check. Toch maar ingehouden. Check. Om een kort verhaal kort te maken; ik was afgelopen week bij de première van de nieuwste voorstelling van het Nederlands Dans Theater 1, Separate Ways. Een avond waar twee totaal verschillende werken samenkomen en zo een dansante Duo Penotti vormen. Moet je snel kaarten gaan bestellen of kun je ongestoord doorgaan met je leven? Ik vertel het je hier…

Shut Eye – Sol León & Paul Lightfoot
De avond begint met nieuw werk van zwaargewichten León & Lightfoot, die al meer dan 40 choreografiën voor NDT maakten. Kat in het dansante bakkie zou je zeggen, maar toch zag ik tijdens de première gespannen kaakjes en friemelende handjes bij het duo. Moet kunnen.

SHUT EYE -® Rahi Rezvani_print_9Shut Eye begint met een vloeiende aaneenschakeling van duetten, waarbij de zachte, klassieke muziek weerspiegeld wordt in de verfijnde bewegingen van de dansers. In slow-motion schrijden ze op en af, korte ontmoetingen zijn zowel zwaartekracht-trotserend (lees: acrobatisch) als teder, en de gehele aangelegenheid kan goed omschreven worden met zinnen als “Jezus wat mooi” tot “goh nooit geweten dat benen zó hoog konden gaan”. Ogenschijnlijk moeiteloze lifts worden afgewisseld met versnelde solo’s vol messcherpe attacks, gekromde ruggen, lange lijnen, klauwende handen en geflexte voeten. Broer en zus Marne & Myrthe van Opstal vallen direct op met een vlammend duet én kittige That 70’s Show-outfits. Ze zijn aan elkaar gewaagd en halen alles uit hun lijf. Sensueel en onstuimig. Perfectie.

SHUT EYE -® Rahi Rezvani_print_1

Projecties (die me doen denken aan de Rorschachtest), het lichtontwerp en vele klassieke muziekstukken wisselen elkaar af met een duidelijke structuur, en de formaties en dynamiek van de dans gaan hierin mee. Overzichtelijk, smaakvol en goed leesbaar, maar helaas ook wat saai. In een later groepsstuk waarbij alleen de mannen op het podium staan, komt er weer spanning terug en wordt er weer iets meer buiten de lijntjes gekleurd gedanst. Vooral Prince Credell en Roger van der Poel zorgen met hoge sprongen en overtuigende techniek voor een paar interne “ooh’s” en “aah’s”, en geven een gevoel van poëtische urgentie. Toch mis ik gaandeweg een climax en merk ik dat ik het gevoel heb alsof ik het stuk al eens gezien heb. Weer een hoog been in de lucht, weer een prachtig uitgevoerde solo op de sferische muziek. Ondanks het feit dat dit werk op alle fronten laat zien dat León & Lightfoot nog altijd garant staan voor moderne dans met sterke theatrale kracht en een tentoonstelling is van danstechniek op het hoogste niveau, is Shut Eye voor mij niet het werk waarmee ze tonen dat ze zichzelf opnieuw hebben uitgevonden of voor veel baanbrekende momenten hebben gezorgd. Of dat überhaupt nodig was weet ik niet, want het applaus dat volgt spreekt boekdelen. Het was gewoon niet mijn boek.

CLOWNS -® Rahi Rezvani_online_7

Clowns – Hofesh Shechter
Er is momenteel een grote buzz rond choreograaf/ componist Hofish Shechter. De jonge Britse-Israëlische maker begon zijn danscarriere bij Batsheva Dance Company en de doorgewinterde Dance Talker weet dat dat gegeven bij mij alleen al leidt tot staande ovaties en natte oogjes. Zijn werken worden gekenmerkt door thema’s als oorlog, terrorisme en politiek. Clowns is het eerste stuk wat hij maakte voor NDT1.

CLOWNS -® Rahi Rezvani_online_3

Als performers van een 18e eeuws Frans circus verschijnen de dansers een voor een ten tonele. Een robijnrood achterdoek en gezellige lampjes vormen een smakelijke tegenhanger van de duistere, Afrikaanse beats die Shechter ongegeneerd mijn gehoorgang in smijt. De sfeer is instant grimmig, want terwijl de dansers als kluitje beginnen met een serie van minimalistische, ritmisch sappige, maar ook humoristische bewegingen, snijden ze elkaar met handgebaren ineens de keel door. Om vervolgens weer door te gaan met lollige huppeltjes a la Lord of the Dance en bouncen alsof ze op een underground hiphop-feest zijn. Huh?! Ik schuif voorover in mijn stoel. Wat zeg ik, ik wil mezelf op het podium gooien.

CLOWNS -® Rahi Rezvani_online_5In werk van Sharon Eyal leerde ik al eens een andere kant van de NDT’ers kennen, maar in Clowns lanceren ze zichzelf naar een nieuw level. Een level waar ik zie hoe ze, zonder hun techniek of eigenheid te verloochenen, toegeven aan een aardse, groovy kant die als heerlijke, grote golven over het publiek heen komen. Onophoudelijke pogingen elkaar af te maken, stampen, zwoegen, krioelen. Bewegen als moderne mutaties van Afrikaanse volksdansen en de draaiende Derwisjen. Een kolkende, bloeddorstige massa met lieve sokjes en kraagjes, die eenieder in de zaal hypnotiseren. Ik ben als een mot en Shechter laat me de mooiste gloeilamp zien, mede door de muziek. Er is geen rust. Ik wil geen rust. De dansers gaan op vloeiende wijze over op solo’s en duetten waar wederom de pogingen tot bloedvergieten en de sappige dans een opzwepende combinatie vormen. Dit zijn de momenten waarop goed duidelijk wordt hoe breed het palet aan mogelijkheden van de dansers is, want Shechter’s taal hebben ze dermate eigengemaakt dat ik me niet kan voorstellen dat ze ooit iets anders hebben gedaan dan zulke feestende Killer Clowns uithangen. Als de drums uiteindelijk wegvallen en er weer tijd is om de ademhaling tot bedaren te brengen, deint Shechter’s verslavende ritme door in mijn hoofd en hart. Niet. Stoppen. Niet. Stoppen. Dit is dans om je vingers bij af te likken snijden. Doe me een lol, ga dit stuk zien. Thank me later.

Eindoordeel
Ondanks dat jammer genoeg niet beide stukken me van mijn danssokken hebben afgeblazen, kan ik niet ontkennen dat Separate Ways een voorstelling is dat overtuigt door het algehele hoge niveau en de diversiteit van de werken. Dat laatste aspect is de smaakmaker. Waar Shut Eye namelijk als een perfecte huid van het gezelschap is, gepolijst, glanzend, gevoelig en zacht, is Clowns de bloederige, duistere binnenkant van het lichaam. Als een wild bonkend hart, vol moordlustige, maar hypnotiserende verlangens. Zo vormen de werken samen een interessante totaalbeleving van waar het gezelschap toe in staat is en spreekt het zo een breed publiek aan. En laat dat nou net zijn wat NDT voor ogen had. Missie geslaagd.

4 Stars (4 / 5)

(p.s. Als ik een suggestie mag doen NDT, laat Clowns zien op een festival, in een bos of op een locatie waar het publiek ook kan dansen. En laat me het dan alsjeblieft even weten als dit gaat gebeuren. Ik ben er dan namelijk keihard bij.)

Ik hoop dat je hebt genoten van mijn recensie. Wil jij Separate Ways zien of heb je dat al gedaan? Laat het weten bij de comments hieronder of op de Dance Talk Facebook pagina. Mocht je nog een voorstelling weten die ik moet zien, dan hoor ik het graag! 

Op de hoogte blijven van alles rondom mij en Dance Talk? Hier kun je me vinden:
X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Facebook: Dancetalk
X Instagram: Dancetalk_nl

Alle getoonde foto’s zijn gemaakt door Rahi Rezvani.

facebooktwittergoogle_pluspinterest

1 reactie

  1. Shut eye had een nogal aparte belichting waarvan ik de functie niet direct zie

Laat een reactie achter