Creatures_ISH_HBO_Studio Breed_38Fusion dansgezelschap ISH is de laatste jaren on a roll. Naast hun meer kleinschalige producties, waar ik hier al eens over schreef, gooiden ze een tijdje geleden nog hoge ogen met hun voorstelling Narnia in samenwerking met de Junior Dance Company van het Nationale Ballet. Ook voor hun nieuwste voorstelling trippelden/ b-boyden ze zich naar de meer klassieke hoek en sloegen ze de handen ineen met het Balletorkest. Een geslaagde move? Ik was aanwezig bij de première en vertel je hier of ik denk dat je Creatures moet gaan zien.

Dansen in een hal
Bij binnenkomst in de Zuiveringshal op het Westergasterrein in Amsterdam, is het eerste wat ik denk “hoe gaat ISH deze gigantische ruimte in godsnaam vullen?”. Zelfs het volledige Russische Staatsballet zou klamme oksels en een gespannen nekje krijgen van deze locatie, laat staan het relatief kleine gezelschap dat ISH is. Deze avond is het in ieder geval propvol op de tribune en zie ik dansers, danskenners, ouderen, gewone stervelingen, maar vooral de kinderen vallen me op. Niet geheel onverwachts overigens, want Creatures heeft een ‘Alle Leeftijden’-label, waardoor ik vrees dat ik in een dansant kinderpartijtje terecht ga komen. Ik ben dan ook benieuwd wat me te wachten staat als de lichten uit gaan…

Creatures_ISH_HBO_Studio Breed_4

Circus-explosie
Als de voltallige, kleurrijk geklede cast op het podium is verschenen laat niemand er gras over groeien. Het danstempo ligt gelijk zeer hoog en de muzikanten blazen, drummen, strijken zonder moeite de hal vol met melodieën die prima passen in een gemiddelde Disney-film. De sfeer is vrolijk (hoewel de trics van de dansers alles behalve jolig zijn, poeh hé), en ik denk wat ongemakkelijk aan mijn kinderfestijn-vrees. Het is veel, het is blij, het is semi-nekbrekend. Een dansante circus-explosie, maar ik mis al snel een dikke(re) beat die past bij de dans. Scenes vloeien gestructureerd in elkaar over en het geheel blijft duidelijk binnen de lijntjes. Goed leesbaar voor beginnende/ jonge kijkers, dat dan weer wel. De dansers lijken zich niets aan te trekken van de zachtaardige muziek en sfeer in dit eerste deel, en laten met volle kracht een breed scala aan head-spins, popping, locking en dierlijke waves zien. Vlekkeloze techniek en veel theatrale presence bij de ISH’ers. Daar hou ik van. Even later in een duet ontvouwt zich duidelijker een verhaal, en komen de dans en muziek beter samen. Een speelse ontmoeting van beide partijen, een onmogelijke liefde tussen twee dierlijk bewegende breakers wordt smaakvol aangevuld door uitstapjes naar moderne dans, onder begeleiding van een kleinere club van het Balletorkest. De sfeer verandert, mijn aandacht wordt opgeëist. Niet alleen door de dansers, maar ook door de bewegende muzikanten… huh?!

Creatures_ISH_HBO_Studio Breed_44

Een gouden move
Terwijl langzamerhand grotere theatrale elementen uit de kast worden gehaald; van opvallende kostuums, tot heftige belichting en imposante decorstukken (kosten nog moeite lijken bespaard), zorgen de muzikanten misschien wel voor de grootste verassing in het middendeel. Ze stappen af van klassiek(er) repertoire én dansen en acteren mee! In eerste instantie ietwat onwennig, maar wat wil je als je normaliter verstopt zit in een orkestbak en nu al tuba-spelend je staande moet houden tijdens een battle met de ervaren ISH’ers. Ze pakken me in. De voorstelling pakt me in en toont steeds meer een lekkere soep van Circque du Soleil meets breakdance van het hoogste niveau, bijvoorbeeld tijdens een spannende scene waarin het eerder genoemde duo door een dreigende meute van dansers en muzikanten van elkaar gescheiden wordt. De groepsstukken en duetten die daaruit volgen zijn werkelijk een plezier om naar te kijken, ondanks mijn vraagtekens bij de verhaallijn. Het stuk is ineens mijlenver van een avondje entertainment voor enkel en alleen homo sapiens met melktanden. Gelukkig.

Creatures_ISH_HBO_Studio Breed_24De keuze om de muzikanten net zo zeer onderdeel van de voorstelling te maken naast al het andere visuele geweld, blijkt een gouden move van artistiek leider en choreograaf Marco Gerris. Want hoewel het verloop van Creatures op vele fronten imponeert en me ook soms hard laat lachen van plezier, voelt de choreografie van de dansers wat te mager om te blijven hangen en als kunstvorm an sich de voorstelling te dragen. Daar kijk ik als danser/ dansblogger natuurlijk ook naar. De grote hoeveelheid armwaves en trics missen impact, hoewel de uitvoering goed is. Daar is de ruimte te groot voor en lijkt het materiaal toch teveel en tegelijkertijd te eenzijdig. Het zijn alle theatrale elementen samen die er uiteindelijk voor zorgen dat ik op het puntje van mijn stoel zit als bijvoorbeeld de acrobaten me er nog keer visueel van langs geven of salto’s rakelings langs swingende muzikanten gaan. ISH en het Balletorkest lijken elkaar te hebben gevonden vanavond, en hoe. Ze gooien er aan het einde nog even een gigantisch decorstuk van een prehistorisch monster bij plus de muziek van Jurrasic Park en ik ben écht ingepakt. Tijd voor een hard applaus.

Eindoordeel
Ondanks mijn kritiek laat Creatures naar mijn mening al met al een frisse wind waaien door het huidige dansland dat niet alleen een theatraal feest voor vele ogen is, maar ook laat zien dat ISH echt niet in één dansant hokje te stoppen is. Daar zouden ze namelijk al head-spinnend uit knallen. En ja, daar hou ik wel van.

3.5 Stars (3.5 / 5)

Ik hoop dat je hebt genoten van mijn recensie. De voorstelling is nog te zien op 21 & 22 mei in Amsterdam, dus grijp je kans en koop hier je kaarten. Wil jij Creatures gaan zien of heb je dat al gedaan? Laat het weten bij de comments hieronder of op de Dance Talk Facebook pagina. 

Op de hoogte blijven van alles rondom mij en Dance Talk? Hier kun je me vinden:

X Facebook: Dancetalk
X Twitter: @Dancetalk_Blog
X Instagram: Dancetalk_nl

Fotocredits: Studio Breed.

facebooktwittergoogle_pluspinterest

Laat een reactie achter